bence hayyatta kimseye güven tam anlamıyla duyulamaz duyulan güveninde (etik olarak karşılıksız olması lazım ama)tam karşılığı alınamaz...

evet insanlara güvenme duygusu zayıf biriyim bende..

en basitinden gazetelerde okuduğum tvlerde gördüğüm haberlerden yola çıkayım bir baba kızına bile tecavüz edecek duruma gelmiş..

ne denilebilir ki bu hiçliğe..insana ne..

guven konusu ama gercekten hıck olay degıl ne kadar cabalasakda bazen kazanamıyoruz kazanmak ıcın cabalıyoruz bu seferde karsımızdakını kaybedıyoruz..

ya aslında bu karsılıklı hersey degısebılır.. kıskanclık da bır nebı guvensızlık ama baska nalamıda var elımzıdekını kaubetmek korkusu desek..

Yaşadığımız hayat bizi çok güvensiz kıldı bence..Çünkü insanlar artık çok az düşünüyorlar.Çıkar ilişkileri artık daha ön planda.İnsani özelliklerimizin pek bir değeri kalmadı gibi..Her şeyden evvel herkes yarın ne yapacağının hesabını yapıyor ama buna zıt şekilde anlık yaşıyor.Bence insanlar artık kendilerini bıraktılar.Kendilerini tanımadan başkalarını tanımaya çalışıyorlar.Kendilerini çözmeden başkalarını çözmeye çalışıyorlar.İnsanların kafalrı uyuşmuş durumda..dolayısıyla da dengeli düşünmek falan filan hepsi hikaye oluyor ve de düşünmeden dürtüleriyle harket ediyorlar..Böyle böyle de kimsenin kimseye güveni kalmadı..Yani toplum sorunu aynı zamanda da her bireyim kişilik sorunu bu..

kesinlikle artık çoğul düşünme bir başkası için fedakar olabilme kalmadı..Herkes tek başına herkes bir kişi..oysa bu gidiş hiç de sağlıklı değil..Bir ülkeyi bölmenin yıpratmanın bir çok yolu vardır arkadaşlar..ben öyle düşünüyorum ki,siz bir toplumun biribiriyle olan bağını koparırsanız artık koparlıcak çok az şey kalmış demektir..Yani çok mu paranoya yapıyorum bilmiyorum ama bana kalırsa bu çok önemli ..