Simli Resim

 

 

 

 

 

 

Ýstanbul'un, surlarý içinde kalan bölümünün, yedi tepe üzerinde kurulduðu söylenir.

Bu tepelerin yerleri:
1- Topkapý Sarayý, Ayasofya ve Sultanahmet Camiinin bulunduðu tepe.
2- Çemberlitaþ ve Nuriosmaniye Camiinin bulunduðu tepe.
3- Beyazýt Camii, Üniversite ve Süleymaniye'nin bulunduðu tepe.
4- Fatih Camiinin bulunduðu tepe.
5- Yavuz Selim Camiinin bulunduðu tepe.
6- Edirnekapý semtinde, Mihrimah Sultan Camiinin bulunduðu tepe.
7- Kocamustafapaþa semtinin bulunduðu tepe.

“Güftesiz Beste”de söz ses olur; kulaðý müzik doldurur:   Sizi dün bekledim o yollarda Ki gezindikti bir zaman karda Kararan  gözlerimle rüzgarda Sizi dün bekledim o yollarda

Ve muhteþem bir final: Nice sevdalýlarla sevgililer Aþký yollarda böyle beklediler! Nice sevdalýlar da var ki diler Akþam olsun bu kuytu yollarda!..   “Akþam Musikisi” Kandilli’de akþam saatlerinin dinmiþ coþkusunu ya da hüznünü dile getirir: Kandilli’de eski bahçelerde Akþam kapanýnca perde perde Bir hatýra zevki var kederde Artýk ne gelen, ne beklenen var Tenha yolun ortasýnda rüzgar Teþrin yapraklarýyla oynar...

"1985 yýlýnýn bir eylül günü, Kocamustafapaþa'daki evimizin kapýsý ürkekçe çalýndý. Gelen Yýlmaz Erdoðan adýnda bir çocuktu."
- Muhsin Kýzýlkaya-

"Parasýzdýk. Kimde varsa ondan harcýyorduk. Kirliydik, ter kokuyorduk. Ülke sorunlarýný konuþarak seviþmelere yol açýyorduk. Ülkemizi ve tenlerimizi seviyorduk. Beyaz çarþaflarýn üstündeki lekeler, aþklarýmýzýn haritasýydý.

Tarihi geçmiþ gazetelerin üstüne seriyorduk neyimiz varsa. Kitaplarýmýzý, parasýzlýðýmýzý, sevdalarýmýzý, türkülerimizi...

Sonra söndürdük sigaralarýmýzý ekonomi sayfasýnýn hiç okumadýðýmýz bir köþesine, ayrýldýk...

Yürüdü zaman sevdasýzlýðýmýzýn üstüne... Unuttuk!

Þimdi sonunu bildiðimiz seviþmelere baþlamýyoruz artýk. Koku bizi uzaklaþtýrýyor, kokularýmýz birbirine düþman. Hijyene önem veriyoruz ve çarþaflarýmýz sakýz gibi.

O güzelim lekeler, yüreklerimizde kaldý."
- Yýlmaz Erdoðan-
(Arka Kapak)

Ben gerçek Ýstanbul'da büyüdüm.

Þimdi Ýkinci Bahar'la çok gündemde bizim oralar. Samatya Davutpaþa, Kocamustafapaþa benim doðup büyüdüðüm yerler. Zaten oralar benim çocukluðumda gerçek Ýstanbul'lularýn, Ýstanbul'a göç etse bile en az 20-30 yýldýr Ýstanbul'da yaþayanlarýn oturduðu bir semtti. Açýkçasý artýk bozuldu.

Ama hala Kocamustafapaþa'nýn, Samatya'nýn kendine has birçok þeyi var. Bana birçok gencin yaþamadýðý þeyleri yaþama imkaný verdi. Bana ben ilk içkimi Samatya'da Küçük Paris Meyhanesi'nde içtim. Oralarda sarhoþ olduk. Evimize yakýn olduðu için sarhoþ sarhoþ, düþe kalka evimize geldik.

Sahilimiz, denizimiz vardý. Bizim en ufak lodosta burnumuza hep deniz kokusu gelirdi. Balýkla büyüdük. Belki Boðaz çocuðu deðiliz ama inanýyorum ki ben gerçek Ýstanbul'da büyüdüm.

Trafik, yol durumu, emniyet þeridi benden sorulur.

Aklý selim düþünen her insanýn yapmasý gereken þey tepki vermek. Sen þimdi dura kalka kendi yolunda gidiyorsun. Emniyet þeridi çok acil durumlar ayrýlmýþ bir yer. Bir ambulans, polis geçsin, bir hastasý olan geçsin diye. Sen orada sýraný beklerken, oradan bir gerizekalý- kendini senden daha zeki zanneden bir adam- senin hakkýný çiðneyerek oradan geçiyor. Buna her aklý baþýnda insanýn sinirlenip tepki vermesi lazým.

Ben bu iþe bireysel olarak baþladým. 93 yýlýnda 97 yýlýna kadar arabam yoktu. Otobüslerle gitttim geldim; otobüslerle giderken de sinirleniyor insan . Sen otobüste ayaktasýn; týklým týklým otobüs, sýkýntý içindesin ya da patlýyorsun arabanýn içinde. Ama bir bakýyorsun adam yanýndan výz diye gidiyor. Niye gidiyorki? O da benim gibi beklesin. Ondan sonra araba sahibi olunca daha da net hissetmeye baþladým.

Birgün benim baþýma bir olay geldi. Annem rahatsýzlandý. Acilen hastaneye gitmem lazým. Akþam trafiði ve o an emniyet þeridinden gitmek zorundasýn. Ýþte o an lazým oluyor. Ama emniyet þeridinden giden o gerizekalýlar yüzünden ben yetiþemedim. Ben buna niye radyodan tepki vermiyeyim ki dedim. Benim gibi düþünen birçok insan olduðunu gördüm.

Artýk insanlar yolu ortalýyorlar, yol vermiyorlar. 154'e þu þu plakalý arabalar emniyet þeridini ihlal ediyor diye ihbarlar gidiyormuþ. Bu sevindirici tabi.

Ben asla trafikte sýkýþýp kalmam. Ýstediðim yere,
istediðim saatte giderim.

Ben asla trafikte sýkýþýp kalmam. Ýstanbul'da istediðim yere, istediðim saatte giderim. Özellikle Avrupa yakasýný avucumun içi gibi bilirim. Kaçamak yollar nerede? Ara sokaklarý; iþte nereden gidersen daha çabuk gidersin? Nereden nereyi görürsün ? O da benim çok gezmemden kaynaklanýyor.

Ýstanbul'da trafik sorununu çözebilecek tek þey toplu taþýma!..

Ýstanbul'da trafik sorununu çözebilecek tek þey toplu taþýmadýr. Ýnsanlara tek baþýnýza arabanýzla köprüden geçmeyin demekle olacak birþey deðil. Köprü yapmak, tüp geçit yapmak çözüm deðil. Onun içinden ne geçireceði önemli. Yol geçirirse yine bir faydasý olmayacak. Yine týkanacak.Çünkü hergün yine 10 bin tane araç trafiðe çýkýyor.

Metronun Ýstanbul'un bir ucundan diðer ucuna ve özellikle yerleþimin yoðun olduðu bölgelerden geçmesi lazým.Çünkü metroyu yerleþim yerlerine götürülemiyor, istimlak edilemiyor. Niye? Çünkü Ýstanbul'un her yerini mafya ele almýþ durumda. Her haltýn mafyasý var.Dediðim gibi bence trafik olayýný sadece toplu taþýma ancak çözebilir.Ama ona da izin verilirse...

Ýstanbul'un her yeri özel.

Çiçek Pasajý'na çok giderim.Aksaray Vatan Caddesi'nde Urfalý'larýn kebapçýlarý var. Oraya çok gidiyorum. Boðazý çok severim. Hisar'a zaman zaman gelirim. Tophane'ye nargile içmeye giderim. Samatya'yý çok severim. Orada sürekli gittiðimiz yerler var: Develi, Sapa, Antik Küçük Paris, Kuleli Meyhanesi.

Bir de kayalýklar...Cuma ve Cumartesi gecesi ben Ýstanbul'daysam ve önemli bir iþim yoksa mutlaka arkadaþlarla beraber biralarýmýzý alýp yürüyerek sahile ineriz. Ýçeriz, þarký -türkü söyleriz.

 

Bir de mahalle kahvesi var.

Orasý iþte çok güzel. Bir macera aslýnda. Kim neyi konuþuyor? Ýnsanlar nelerden bahsediyor? Orada çok net anlayabiliyorsun ve ben çok severim. Kahveye gidip oyun oynamak deðil derdim. Arkadaþlarýmla bir aradayým. Birbirimize baðýrýyoruz, çaðýrýyoruz, küfür ediyoruz. Oyun oynarken o inanýlmaz zevkli bir þey.

Kadýnlarýn da gittiði kahveler var ama öyle deðil. Orasý çok baþka. Erkeklere özel bir mekan. Orada hiç birþeyin sýnýrý, sansürü yok. o kadar rahat, o kadar özgürsün ki!..
Kimse orada radyocu Nihat muamelesi yapmýyor. Kaldý ki onu da daha yeni öðrendiler. Ben 3 yýldýr söylememiþtim. Bir kaç kez kahvenin ismi geçti radyodan. O yüzden öðrendiler. Hayatta en keyif aldýðým þeylerden bir tanesi orada olmak. Çünkü mutluyum.

Benim eðlence kültürüm baþka.

Ýstanbul'un renkli gece hayatýný bilirim. Hepsine en az bir kere gitmiþliðim de vardýr.
Ama sevmiyorum ben öyle kalabalýk gürültülü müziðin olduðu, ayakta insanlarýn sýkýþýp durduðu ortamlarý. O benim eðlence kültürüm deðil. Bana göre bir arkadaþýn evinde oturalým; bir çilingir sofrasý kuralým, beraber türkü söyleyelim. Bu çok daha keyifli. Çiçek Pasajý'na gitmek, bir balýkçýya Kumkapý'ya. Benim eðlence kültürüm o.

Gece kulüpleri iþte dedikodudur bilmem ne ? Dedikodulu Meyhane ne demek? Oralarda meyhane kültürü yok Kuleli meyhanedir iþte. Ben sizi götüreyim, görün meyhaneyi. Ben meyhaneyi severim ama dedikodulusunu deðil. Dolayýsýyla Ýstanbul'un gece hayatý çok fazla çekmiyor beni.

Ben Ýstanbul'da gece ne yaparým? Ya Samatya'ya gider içerim ya sinemaya giderim. Bu da Cuma Cumartesi günleri oluyor. Ama o günlerde de niþanlým Ankara'da olduðu için genelde onun yanýndayým.Bir de Ben haberleri takip etmek durumundayým yine geç yatýyorum ama gece dýþarý çýkmýyorum.Sonuçta çok da fazla bir gece hayatým olduðu söylenemez.

Sivrisinek'le rotalarýmýz keþiþmez.

Sivrisinek... O çok karizmatik bir tip. O öyle yerlere, barlara marlara gider; ünlülerle takýlýr þarkýcýlarla beraber olur. Sanatçý camiasýnda beni "Nihat'la Sivrisinek"teki Nihat olarak biliyorlar. "Nihat'la Curcuna"yý bilmezler. Þarkýcýlar, gece hayatýnýn içinde olanlar daha çok onu biliyorlar.Yani rotalarýmýz onunla asla kesiþmez. Ýstanbul konusunda hem fikir deðiliz onunla.

Ýstanbul'da birgün ....

Þimdi; sabah kahvaltýsýný Yeniköy'de Emek Cafe yumurtayla yapardýk. Oradan çýkar Sirkeci'ye gelirdik. Vapura biner, Adalar'a giderdik. Büyükada'da deniz kýyýsýnda birahaneler vardýr. Orada oturur; midye, kalamar tava yer; bira içerdik. Oradaki kahvelerden birinde oturur sohbet ederdik, ikindi çayýný orada içerdik. Akþam vapuruyla karþýya Avrupa yakasýna dönerdik. Anadolu yakasýnda çok fazla bildiðim yer yok. Akþam Çiçek Pasajý'na gider ve eðlenirdik.

Düþlediðim Ýstanbul ....

Her insan iyi yaþamak ister. Ben de öyle yaþamak istiyorum. Benim düþlediðim Ýstanbul bu. Ben kendi içinde yaþadýðým kentin her yönden güzel olmasýný isterim. Ben þu karþýdaki evlerden birinde ( Kanlýca ) oturmak isterim. Salonunda oturayým önünden gemiler geçsin. Balkonuna çýktýðým zaman denizi göreyim. Ýstanbul benim düþlediðim gibi olmayacak belki. Mutlaka çok kötü ve keþmekeþ olacak gibi geliyor.

Ýnternet...

Ýnterneti mail alýþveriþi için kullanýyorum. Bir de son zamanlarda haber portallarý falan var. Oralardan haberleri takip etmek için iyi oluyor. Zaman zaman takip etmem gereken siteler oluyor. Konuklarým geleceði zaman araþtýrma yapýyorum. Bankacýlýk iþlemlerimde kullanýyorum. Bunun yanýsýra uçak-otobüs rezervasyonu, alýþveriþ yaptýðým da oluyor.

Bigglook

Bigglook güzel. Çok kolay bir kere. Mesela bak editörüsün diye söylemiyorum Ýstanbul hakkýnda herþey ulaþabiliyorum. Baþarýlý internet siteleri arasýnda. En azýndan benim favorilerim arasýnda olduðunu söyleyebilirim. Sýk kullanýlanlara ekledim bile.

Teþekkürler Nihat Sýrdar,
yolun açýk olsun...