...VE GEMÝ BÝR DAÐ'A OTURDU
Tekvin bölümünün 6. bab'ýnda baþlayan tufan olayý, 9. bab'a kadar sürer.
Nuh, tanrýnýn buyruðuyla ve onun verdiði ölçülere göre kocaman bir gemi
yapar, içine en yakýnlarý ile birlikte bütün öbür yaratýklardan diþili, erkekli
birer çift alýr ve sabýrla bekler.
"... ve üzerinde kýrk gün tufan oldu ve sular çoðalýp gemiyi kaldýrdý
ve (gemi) yerden kalktý, sularýn yüzü üstünde yürüdü. Yer yüzünde
sular pek çok yükseldiler ve bütün gökler altýnda olan yüksek
daðlar örtüldüler. Sular onbeþ arþýn daha yükseldiler ve yer
yüzünde hareket eden, sürünen her þeyle insan da öldü, her þey
silindi ve yalnýz Nuh ve kendisiyle beraber gemide olanlar kaldýlar
ve yüz elli gün sular yer üzerinde yükseldiler."
Ama her þeye karþýlýk, Tanrý, Nuh'a verdiði sözü anýmsayacak, yeryüzünden
rüzgarýný geçirecek ve sular giderek alçalacaktýr. Süre, tam yüzelli gündür;
Nuh'un gemisi "yedinci ayda, ayýn onyedinci gününde Ararat (Aðrý)
daðlarý üzerine" oturacaktýr.
Nuh da týpký Sümer bilgesi Utnapiþtim
gibi karayý bulmak amacýyla önce
kuzgunu, sonra da güvercini
göndermiþtir. Gidenler, ayak basacak
bir toprak parçasý bulamadýklarýndan
geri dönerler.
"... ve diðer yedi gün daha bekledi
ve (Nuh) güvercini tekrar gönderdi
ve akþam vakti güvercin onun
yanýna girdi ve iþte, aðzýnda yeni koparýlmýþ zeytin yapraðý vardý ve
Nuh sularýn yeryüzünden çekilmiþ olduklarýný bildi."
Kutsal kitaplarýn anlattýðýna göre; Nuh'un gemisi bu günkü Aðrý daðýnýn sular
altýnda kalmýþ olan tepesine oturmuþtu. Bundan da tufan nedeniyle bütün
dünyayý sellerin basmýþ olduðu anlaþýlýyordu. Ýnsanlarýn tümü yok olmuþ,
geride Nuh oðullarýyla kýzlarý kalmýþtý. Bu sonucu birçok ilkel efsane de
destekliyor. Özellikle Berossos adlý Babilli bir rahip, M.Ö. 300 yýlýnda
yazdýðý bir kitapta bu sel felaketinden söz etmekteydi.
Rahip Berossos'un hikayesi pek doðrulanmamýþtýr, ama Sümer bilgesi
Utnapiþtim'in baþýna gelen tufan olayýnýn doðruluðu, yapýlan kazýlar sonucu
kanýtlanmýþtýr. 1929 yýlýnda Ur kentinde kazýlar yapan Sir Wooley, kýrk beþ
metre derinliðe indiðinde ansýzýn tertemiz bir toprak parçasýna rastalmýþtý.
Bunun hemen yukarsýnda katýþýksýz Sümer uygarlýðý baþlýyordu. Ýki metre
kýrk santim kalýnlýðýndaki tabakanýn altýnda da karýþýk bir kültürün kalýntýlarý
vardý. Çamurun türü bunun tatlý suyun taþýmýþ olduðunu gösteriyordu. Nehrin
her zamanki olaðan taþkýnlarý bu kadar çamur býrakmazdý.Çamurlarý taþýyan
selin o bölgenin tarihinde daha önce görülmemiþ bir felaket derecesinde
olduðu açýk seçiktir. Konumuzla ilgili efsaneler günümüze dek gelmeseydi,
yine de bu kanýtlardan o bölgenin bir sel felaketine uðramýþ olduðu
anlaþýlýrdý.
Tufanýn Ý.Ö. 4250'de olduðu sanýlýyor. Bu tarih, hem çamur tabakalarýnýn
kalýnlýðýndan, hem de yörede tufandan sonra yaþamaya devam ettikleri
bilinen krallýklarýn sýrasýnýn hesaplanmasýndan çýkarýlmaktadýr.
Nuh'un gemisinin Aðrý daðý üzerinde olduðundan ilk söz eden kiþi,
Hollandalý gezgin Jan Struys'tur. 1684 yýlýnda yayýnladýðý kitabýnda
geminin Aðrý daðýna oturmuþ bir resmi de vardýr. Jan Struys, 1670 yýllarýnda
Anadolu'ya gelmiþ, Aðrý daðý eteklerinde inziva da yaþayan bir keþiþle
görüþmüþtü; keþiþ, kendi anlattýðýna göre, gemiye girmiþ ve hatta
omurgasýndan da bir parça koparmýþtý. Bu tahtadan yaptýðý haç, þimdi Jan
Struys'daydý. Ýkiyüz yýl sonra, 1876'da Ýngiliz devlet adamý LordByrce,
Aðrý'ya týrmanýyor ve 4 bin metre yukarlarda o da bir tahta parçasý
buluyordu. 1883 yýlýnda, bu kez Türk yetkililer geminin Aðrý daðý üzerinde
keþfedildiðini açýkladýlar. 10 Aðustos 1883 tarihli Chicago Tribune
gazetesi, olayý okurlarýna þöyle aktarmýþtý;
"Ýstanbul'da yayýnlanan bir gazete, Nuh'un gemisinin keþfedildiðini
ilan ediyor. Anlaþýldýðýna göre, bazý Türk hükümet görevlileri, Aðrý
daðý üzerindeki toprak kaymasý durumunu araþtýrmak üzere
görevlendirildiler. Ansýzýn, ucu bir buzuldan çýkmýþ son derece
koyu renkli bir tahtadan yapýlma dev boyutlu bir yapýya rastladýlar.
"Görevliler bölgede yaþayanlar arasýnda soruþturma yaptýlar. Yerel
halkýn bu yapýyý altý yýldan beri gördüklerini fakat üst
pencerelerinden dýþarýya bakan korkunç yüzlü bir hayaletten
sözedilmesi nedeniyle yaklaþmaya kortuklarýný öðrendiler. Yapýnýn
Aðrý daðýndaki dar vadilerden birine sýkýþýp kalmýþ olmasýndan
ötürü, bulunduðu yere ulaþmak gerçekten zordu. Bunu güç de
olsa baþardýlar sonunda. Yapýnýn kenarýndan bir delik açarak
içeriye girdiler.
"Yapýnýn yaklaþýk 4.5 metre yüksekliðide bölümlere ayrýldýðýný
gördüler. Diðerleri buzla kaplandýðýndan bu bölmelerden yalnýzca
üçüne girebildiler. Geminin buzul içersinde ne kadar uzun
olduðunu saptayamadýlar. Ancak ortaya çýkarýlmasý halinde, eðer
(kutsal kitabýn Tekvin bölümünde belirtildiði üzere) 300 kübit
uzunluðunda olduðu belirlenirse, Nuh'un gemisinin varolduðuna
inanmayanlar zor durumda kalacaklardýr."
Aðrý daðý Türkiye'nin doðusunda, Ermenistan ve Ýran sýnýrýna çok yakýn ve
bu yörenin en yüksek daðýdýr. Aðrý daðý yüceliði ve türlü özelliklerinin yaný
sýra, insanoðlunun geçmiþi ile ilgili en büyük sýrlarýndan birini de
doruklarýnda taþýdýðýna inanýlan kutsal bir daðdýr. Ýlk yazýlý anlatýmlardan
bu yana Nuh'un gemisinin tufan sonrasýnda bu daðýn tepesinden
karaya oturduðu sanýlýyor.
Peki, bu gerçek ortaya çýkar ya da hikayelerle efsanelerin doðruluklarý
kanýtlanýrsa, ne olacaktýr? Bir bilimsel kanýtlanma da kutsal kitaplarýn ta
baþlarýndaki "yaradýlýþ" bölümüne kadar þiir ya da efsane olmayýp, tarihsel
gerçeklerden kurulu olduðu anlaþýlacaktýr elbette.
Günümüzde yaþayan insanlarýn bir buçuk milyardan fazlasý (Yahudi'si,
Hýristiyan'ý ve Müslüman'ý) Nuh ve gemisi hikayesini çok iyi bilmektedir.
Kuþkuculara göre, hikaye, Ýncil'de anlatýldýðý biçimiyle bir efsaneden öte bir
þey deðildir. Kimilerine göre de kutsal kitaplarý kanýtlamaya kalkmak, bir
"küstahlýk"týr. Ama tarihçilerle arkeologlara bunlar výz gelmiþlerdir ve hemen
her gün kutsal kitaplarýn tarihsel "veche"sine ýþýk tutan yeni bulgulara
gidilmektedir. Yaradýlýþ bölümü bize dünyanýn o dönemler için baþkenti
sayýlabilecek kentte (Babil'de) bir kulenin kurulduðundan söz etmektedir.
Arkeologlar uzun süreler bu kulenin kalýntýlarýný arayýp durdular ve sonunda
da buldular ya da bulduklarýna inandýlar. Mezopotamya vadisinde, eski
Babil kenti yakýnlarýnda Zigurat biçiminde çok yüksek bir kulenin
kalýntýlarýna rastlandý. Kutsal kitaplar, uzun süre bilimsel biçimde
kanýtlanamayan bir imparatorluðun varlýðýndan söz eder. Bunun gün ýþýðýna
çýkarmasýný Hugo Winkler'e borçluyuz. Winkler, 1908 yýlýnda Anadolumuzun
ortalarýnda çeþitli tabletler bulmuþ, bunlar aracýlýðýnda Hitit imparatorluðunun
varlýðý bilinebilmiþtir. Þaþýrtýcýdýr; Yaradýlýþ bölümü bu imparatorluðu uzun
uzadýya konu ediniyordu. Bilim, nice sonra bu olguyu onaylamýþtýr.
Kutsal kitaplar ayrýca Ýbrahim peygamberin nasýl Yahudiler'in atasý
olduðunun hikayesini de aktarýr bize. Ýbrahim peygamber, anlatýlanlara göre
M.Ö. 2000 yýlýnda, Sümerlilerin Ur kentinde doðmuþtur. Kenan eli'ne geçiþi
ise, çok daha sonradýr. Burada arkeologlar týpký kutsal kitaplarýn dediði gibi,
uzun bir uygarlýðýn yaþamýþ olduðunu ortaya çýkarmýþlardýr. Ýbrahim
peygamberin mezarý bugün Hebron'dadýr ve hikayesi kutsal kitaplarda
anlatýldýðý türden kelimesi kelimesine doðrudur.
Yirmibeþ yýlý aþkýn bir süredir Ortadoðu'da çalýþan arkeologlarýn önde
gelenlerinde doktor Philip Hammond, konu üzerinde þunlarý
söylemektedir:
"Arkeolojini iþi ve amacý, kuþkusuz, kutsal kitaplarý kanýtlamak
deðildir. Ama buna karþýlýk, Ortadoðu'daki çalýþmalar baþladýðýndan
bu yana ortaya çýkarýlan birçok buluntular, kutsal kitaplarda
anlatýlanlarý bilimsel olarak destekler görünmektedir. Birkaç yýl önce
Hebron'da bulunan, gerçekten de o yöre ,de kutsal kitaplarýn
anlattýklarý gibi bir uygarlýðýn yaþamýþ olduðuna iþaret etmiþ ve
tanýmlanan yerde kent surlarý da bulunmuþtur. Tarihi de, kutsal
kitaplardaki tarihe uymaktadýr.
"Yýllar yýlý, arkeologlar, Ortadoðu'da topraðýn en alt tabakalarýna
indikçe kutsal kitaplarý destekleyen yeni bulgularla karþýlaþmýþlardýr.
Birçok eski kent buluntularý ele geçmiþtir. Bunlar nicedir yalnýz
kutsal kitaplarda anlatýlmaktadýr ve gerçek olup olmadýklarý
kuþkuyla karþýlanmaktaydý. Hepsi de bizim inanç ve geçmiþimizin
yansýmalarýdýr þimdi."
Buradan çýkan þudur; Kutsal kitaplarýn Yaradýlýþ bölümü dikkate deðer
tarihsel bir belgedir. Nuh'un hikayesi de yine bu Yaradýlýþ bölümündedir.
Fakat ayný noktada þu sorulara da cevap aranmamalý mýdýr?
Kutsal kitaplarýn anlattýðý Nuh ve gemisi doðru mudur? Onca zaman sular
üzerinde kalýp yüzebilecek bir gemi yapýmý, gerçekten mümkün müdür?
Sonra o kadar sayýdaki hayvaný alabilecek büyüklükte bir gemi
yapýlabilir mi?
Dünyamýz, tümüyle sularýn altýnda kalmýþ mýdýr?
