|
| About COCUKLARIMIZ NEREDE?
|
|
|
|
DEGERLI ARKADASLAR KAYIP COOCUKLARIMIZA BIR SES VERMEK ICIN ACILAN SAYFAMIZA HOS GELDINIZ. GORULDUGU GIBI TURKIYE'MIZDE COK ACI BIR EPIDEMIKLE KARSIKARSIYAYIZ. HER SENE YUZLERCE COCUGUMUZ ORTADAN YOK OLUYOR. HER BIRI GUZEL BIR CICEKTEN FARKSIZ YAVRULARIMIZ, KIM BILIR HANGI CANILERIN ELINDE, NE GIBI KORKULARLA BASBASALAR. BIR TOPLUM OLARAK BIZE DUSEN MESULIYETI HAFIFE ALMIYALIM. BU ACI SADECE AYSE VE FATMA'NIN ACISI DIIL, BU ACI HEPIMIZIN ACISI VE KAYBIDIR. KARSIDAN BAKICI KALMAK NE TURK'LUGUMUZE NEDE INSANLIGA YAKISIR. SIZDEN RICAM, SAYFADAKI RESIMLERE TEKER TEKER INCE ITINAYLA BAKMANIZ. BELKI BIR GUN , HERHANGI BIRYERDE, BIRINIZ TANIDIK BIR YUZE RASTLARSINIZ. SAVASIMIZ BUYUK. BU SAVASI ANCAK EL ELE VERMEKLE KAZANACAGIZ. COCUKLARIMIZ ADINA SIMDIDEN HEPINIZE CANI GONULDEN TESSEKKUR EDERIM. :) DEAR FRIENDS. AS WE ALL KNOW, THE WORLD HAS BECOME A VERY DANGEROUS PLACE FOR ALL CHILDREN. IT SEEMS AS THOUGH THE SIMPLICITY OF PLAYING IN THE STREETS AND ENJOYING THE BOUNTIFUL ACTS OF A JOYOUS YOUTH HAVE BECOME A THING OF THE PAST. OUR CHILDREN ARE NOT SAFE. THE HORRORS OF CHILD ABUSE, INCLUDING CHILD PORNOGRAPY AND TRAFFICING, ARE GETTING WORSE BY THE DAY. IN OUR SMALL COUNTRY OF TURKEY, A JEWEL WITHIN THE WORLD, WE FACE THE SAME EPIDEMIC. OUR CHILDREN ARE DISAPPEARING BY THE THOUSANDS EVERY YEAR. WE MUST JOIN HANDS AS WORLD CITIZENS TO STOP THIS MADNESS. PLEASE VIEW THE PICTURE SLIDE BELOW OF THE MISSING CHILDREN OF TURKEY, CATEGORIZED MOSTLY BY REPORTS FROM MAY OF 2007. OUR WARMEST WISHES AND GREATEST HOPES.   Create Your Own ! |
|
|
|
| |
|
| Forums | Topics | Replies | Last Post | 
| Hosgeldiniz
Degerli Arkadaslar. Hepiniz hos geldiniz. Cocuklarimiz icin ve cocuklarimiz hakkinda olan yorumlarinizi, fikirlerinizi, dusuncelerinizi burda paylasalim. Akil akildan ustundur misali gelin bas basa verip cocuklarimizin hakki olan hayati kendilerine verelim.
| 0 | 0 | N/A
|
| Kayip Cocuklar, Sokak Cocuklari
Kayıp çocuklar ve sokak çocukları Güney Asya’daki doğal afetin korku verici sonuçlarından biri de, sahipsiz çocukların çocuk tacirlerinin eline geçme tehlikesi… Felaket bölgesinde çocukların korunması için alınan önlemlerin yeterli olamayacağı endişesi hakim… Peki, kayıp çocuklar ve sokak çocukları sadece dünyanın bu bölgesinde mi yaşıyor? snc/ Zafer Sayar Güney Asya’daki deprem ve tsunami ile gelen felakette ölenlerin sayısının 170 bini bulduğu biliniyor, ancak on binlerce insan hala kayıp ve uzmanlar 200 bini aşması beklenen ölü sayısının belki de hiçbir zaman kesin olarak bilinemeyeceği görüşünde birleşiyorlar. Yaralıların, evsiz kalanların sayısını değil bilmek, tahmin etmek dahi neredeyse imkansız. Doğal afetle birlikte yaşanan bir korku da, sahipsiz kalan çocukların durumu… Ailelerini kaybetmiş, sokakta kalmış çocuklar oluşturulan kamplarda toplanmaya çalışılıyor. En büyük endişelerden biri, bu çocukların, çocuk tacirlerinin eline geçmesi ve bir mal gibi alınıp satılması, yasadışı işlerde ve fuhuş sektöründe kullanılması… Kayıp çocuklar ve sokak çocukları… Güney Asya’daki felaket İsviçre’de olduğu gibi tüm dünyada da çocuklarla ilgili pek çok sorunun bir kez daha hatırlanmasına vesile olmuş gözüyor. İsviçre’de kayıp çocuklar İsviçre’de her yıl, çoğu kısa bir sürede bulunabilen, binden fazla çocuk kayıp olarak kayıtlara geçiyor. Çocukların kaybolma nedenlerinin oldukça çeşitli olduğu görülüyor. Aralarında oynarken zamanı unutanlar olduğu gibi, yaşadıkları kenti keşfe çıkanlar ya da dünyayı tanımak için uzun bir yolculuğa niyet edenler de var. Kayıp çocukların bulunması için sürdürülen çalışmalar, sadece kantonlarla sınırlı değil; İsviçre Polisi, konuyla ilgili merkezi bir servis de oluşturmuş durumda. Bu amaçla kurulan bir internet sitesiyle de (www.vermisste-kinder.ch), bilgi ve haber alışverişinin kolaylaştırılması ve hızlandırılması hedefleniyor. Kaybolan çocuklar, dünyanın her yanında İsviçre’deki kadar şanslı değil kuşkusuz. Çocukların İsviçre’deki kadar şanslı olmadıkları bir başka konu da sokaklar. Yani sokak çocukları... İsviçre’de, bu soruna artık sadece arşivlerde rastlamak mümkünken, UNICEF’in verdiği bilgilere göre, tüm dünyada en az 90 milyon çocuk sokakta yaşıyor. Bu rakamın gerçeğin oldukça altında olduğunu söyleyenler ise hiç de az değil, zira sadece Brezilya’da en az 12 milyon sokak çocuğunun olduğu biliniyor. Sokak çocukları ile ilgili bir başka çarpıcı gerçek de, sorunun sadece yoksul ülkelerle sınırlı olmaması. ABD’de 100 binden fazla çocuğun sokaklarda yaşadığı belirtiliyor. Çocuklar fuhuş sektöründe Dünyada 2 milyondan fazla çocuğun yaşadığı bir başka büyük sorunun da, Güneydoğu Asya, Afrika, Latin Amerika ve Karibik ülkelerinde yoğunlaşan çocuk fuhuşu olduğu kaydediliyor. Fuhuş çeteleri, daha çok kırsal kesimlerde “iyi bir iş bulma vaadiyle“ ailelerine 40 ila 200 frank ödeyerek satın aldıkları çocukları kullanıyorlar. Büyük şehirlerin turizm merkezleri ve fuhuş yuvalarına getirilen çocuklar, içinden çıkılmaz bir felaketin içine sürükleniyorlar. “Seks turizmi“ olarak da tanınan bu büyük ve korkunç çarkın döndürülebilmesinde kullanılan sermayenin, dış ülkelerden turizm için sağlanan mali destek ve kredilerin yardımıyla da oluşması ise yoğun eleştirilere konu oluyor. Çocukların fuhşa sürüklenmesi ya da cinsel tacize uğraması, İsviçre‘de de henüz baş edilemeyen bir sorun olarak varlığını sürdürüyor. Porno filmleri için kiralanıp satılan, fuhşa zorlanan ya da yaşamlarını sürdürmek için bedenlerini satan çocukların sayısının tahminlerin oldukça üstünde olduğu tahmin ediliyor.
| 2 | 4 | When: 7/06 12:28a
In: Medya, Þiddet ve Ahl..
By: Godot Firari |
| Bu sayfaya goz atin
http://www.missingkids.com/missingkids/servlet/PageServlet?LanguageCountry=en_US&PageId=1504
| 0 | 0 | N/A
|
| Fisek Enstitusu sayfalarindan alintilar
FİŞEK ENSTİTÜSÜ - ISGUVENLIGI.NET - BİLİŞİM - BEYİN GÖÇÜ - UZAK ÜLKE Çocuklara Yönelik Cinsel Taciz Oya Fişek Bugünlerde gazetelerde hemen hemen hergün çocuklara yönelik cinsel taciz haberleri yer almaya başladı. Çocuk porno filmleri artık internete taşındı. Bazı okullardaki cinsel tacizler gazete sayfalarını boydan boya dolduruyor. Adli Tıp Kurumu'nun yayınladığı rapor ise, sorunun boyutunu rakkamlara döküyor. Bu rapora göre, iki yılda 1455 çocuk için cinsel taciz başvurusu yapılmış. Ya baş vuramayan ya da vurdurulmayanların sayısı ne kadar acaba? Bu rakkam, buzdağının bildiğimiz küçük bir parçası. Rapora göre, cinsel tacize uğrayan çocukların 1236'sı kız, 219'u erkek. Çocukların %70'i 7-11 yaşında. Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu Başkanı Prof.Dr.Şevki Sözen, "Çocuklara yönelik cinsel tacizde bulunan sanıkların çoğu çocukların daha önce tanıdığı kişiler. Cinsel taciz olaylarında yetkili kurumlara erken başvuru çok önemli. Bir çok olay geç başvuru nedeniyle saptanamıyor. Elde ettiğimiz sonuçlar bizi de dehşete düşürdü. Adli Tıp Kurumu'nda sadece çocuklara hizmet veren bir ünite açıyoruz" diyor. Adli Tıp Kurumu'nda böyle bir birimin açılması geç kalmış, ama güzel bir girişim. Yeterli mi? Elbette hayır. "Alo Çocuk" hatları yurt düzeyinde yaygınlaştırılmalı, aileler, çocuklar bu konuda bilgilendirilmeli, yaygın eğitimler verilmeli. Bütün Avrupa ülkelerinde olduğu gibi çocuk sığınma evleri açılmalı. Yaşları küçük çocukların bu sığınaklara ailenin izni olmadan bile gelebilmesi için yasalarda gerekli düzeltmeler en kısa zamanda yapılmalı. Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Derneği'nin "Ana-babalar İçin Bir Rehber" adlı kitapçığı var. Bu kitapçığın her evde olmasına gerektiğine inandığımız için sizlerle paylaşmak istedik. Kitaptan kısa kısa bazı bölümleri aktarmak istiyoruz. Cinsel istismara uğrayan çocukların tepkileri şunlar olabilir : Korku, güvensizlik Suçluluk, utanç, mahcubiyet Ne hissettiğini bilememe Ksendini kirlenmiş, bozulmuş,aşağılanmış hissetme İstismar edenden, anababasından, olabileceklerden korkma Bazı şeylerden hoşlanmış olması nedeniyle kendini suçlama Kızgınlık, düşmanlık duygusu, suçlama Akut kaygı Kendini suçlu hissetme, kendinden kuşku duyma İçsel bir hasara uğradığından korkma Kendini (istismarcı ya da anababası tarafından) ihanete uğraamış hissetme Ne olduğunu ve bunun neden yanlış olduğu konusunda karmaşık duygular içinde bocalama. Kitapta cinsel tacizin tıbbi belirtileri de anlatılıyor: Cinsel organlarda ve anal bölgede acı (tuvalet ihtiyacını görürken, kucağa alınırken veya oturtulduğunda acı duyması dahil) Cinsel organlarda veya anal bölgede kızarıklık, tahriş, şişme ya da yırtık olması Vajina veya anüs'te alışılmadık bir koku, kan veya akıntı olması Yukarıda belirtilen durumların tedavisi sırasında çocuğun alışılmadık bir kaygı, utanç ya da sıkıntı duyması Kaygı ya da cinsel istismar ile ilişkilendirilebilecek diğer tıbbi belirtiler ise karın ağrıları, baş ağrıları, bacak ağrıları, boğaz enfeksiyonu, nefes darlığı olabilir. Çocuğun davranışlarındaki değişiklikler de bir başka bölümde yer alıyor: Uyku bozukluğu, kabuslar, "canavar" korkusu, yatağı ıslatma İştah kaybı, yeme ve yutma güçlükleri Belirli insanlardan ya da belirli yerlerden korkma Okulla ilgili sorkunlar: Ansızın okuldan nefret etme, okula gitmek istememe, bir öğretmenden korkma, okuldan döndüğünde mutsuz olma Sosyal olarak içe kapanma, yabancılardan korkma, arkadaşlardan korkma Altını ıslatma, parmak emme, sallanma Nedensiz ağlamalar Nedensiz kızgınlık, huzursuzluk duyma ve terslenme Güvendiği kişiye yapışma, ayrılma korkusu Cinsel davranışlar: Aşırı masturbasyon yapma,cinsel organları için yeni terimler kullanma, yaşından büyük davranma Esrarengiz bir biçimde davranma; sır saklama ya da soruları "size söyleyemem" diye yanıtlama Oyuncak bebeklerle veya arkadaşlarla oynarken ya da resim çizerken istismar olayını canlandırma Gerileme: Yaşından küçük davranma Ansızın hayali ya da esrarengiz bir yetişkinden sözetmeye başlama Ansızın şiddetten korkmaya ya da tehdit içeren oyunlar oynamaya başlama Sinirsel şikayetler. Çocuklarınıza cinsel tacizle ilgili vermeniz gereken bilgi ve eğitim yollarını, çocuğunuzun cinsel tacize uğradığını anladığınız zaman, ilk anda yapmanız gerekenleri, cinsel tacizin ne olduğunu, çocuğunuzun bedensel ve ruhsal tedavisi için neler yapmanız gerektiğini bu kitapta bulacaksınız. Kitabın son sayfasını sizlere aynen aktarmak istiyorum. Bu adres ve telefonları lütfen hiç kaybetmeyin: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü'ne bağlı İl Sosyal Hizmet Müdürlükleri Cumhuriyet Savcılıkları ve Çocuk Mahkemeleri Baroların Çocuk Komisyonları Üniversitelerdeki ve hastanelerdeki Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Bölümleri Alo Çocuk Hattı (Ankara) 0312. 425 25 31 0312.419 27 67 İstanbul Çocuk Komisyonu 0212. 251 62 25 Çocuk İstismarını ve İhmalini Önleme Derneği : 0312. 419 36 08. Bu kitabı bütün anne-babalar, eğitimciler, duyarlı, sorumlu herkes okumalı bizce. Unutmayın, tacizin ayıbı sizin ve çocuğunuzun değil. Yine unutmayın yanlız değilsiniz. Sayıları az da olsa sesinize ses verecek kurumlar, bu konuda çalışan gönüllü kuruluşlar var. Fişek Enstitüsü Çalışan Çocuklar Bilim ve Eylem Merkezi Vakfı Selanik Cad. 52/4 Kızılay-Ankara Tel : 0.312.4197811, Faks : 0.312.4252801 http://www.fisek.org.tr Kurum Kimliği Çalışmalar Projeler Kütüphane Sosyal Politika Etkinlikler Bize Katılın Bağış İletişim Site Haritası
| 0 | 0 | N/A
|
| Cocuk Sube Mudurlugu
Emniyet Genel Müdürlüğü Asayiş Dairesi Başkanlığı Çocuk Şube Müdürlüğü Tel: (0 312) 412 28 93
| 0 | 0 | N/A
|
| Child Labor in Turkey
The problem of child labour is one that Turkey , as every country in transition, needs to address. The problem needs to be viewed in terms of demography, educational levels, economics and social development. The population of Turkey is estimated to be 63,416,000, with 25.4% in the 6-17 year age group. According to the Household Labour Force Survey conducted by the State Institute of Statistics jointly with ILO in October 1999, there are approximately 16,088,000 children in the age group 6-17, of which 1,635,000 (10.2%) are employed. Of these children 61.8 % are boys and 38.2% are girls. In the same age group approximately 78.8% of the children attend school. As for the reasons for children working, the greatest number cited was 38.4% who worked to help support economically the family household followed by 19.7% A comparison of results of the 1994 Household Labour Force Survey with the results of the survey conducted in 1999 shows an important decrease in the percentage of working children in the 6-14 age group, from 8.5% in 1994 to 4.2% in 1999. As a country, Turkey is in transition from a rural to an urban setting and from an agricultural to an industrial economy. The trend of migration to major metropolises, together with the disintegration or non availability of familiar social support network, means the phenomenon of working children is becoming more apparent, particularly, the numbers of children working in marginal sectors and on the streets in order to help support family income levels.
| 0 | 0 | N/A
|
| NE ÇOKTULAR..NE ÇOCUKTULAR.,
NE ÇOKTULAR..NE ÇOCUKTULAR., <object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ZIeZ4uRl8DE"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ZIeZ4uRl8DE" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object>
| 0 | 0 | N/A
|
| BEBEKLERÝN ULUSU YOK
BEBEKLERÝN ULUSU YOK Ýlk kez yurdumdan uzakta yaþadým bu duyguyu Bebeklerin ulusu yok Baþlarýný tutuþlarý ayný Bakarken gözlerinde ayný merak Aðlarken ayný seslerin tonu Bebekler çiçeði insanlýðýmýzýn Güllerin en hasý, en goncasý Sarýþýn bir ýþýk parçasý kimi Kimi kapkara üzüm tanesi Babalar çýkarmayýn onlarý akýldan Analar koruyun bebeklerinizi Susturun susturun söyletmeyin Savaþtan yýkýmdan söz ederse biri Býrakalým sevdayla büyüsünler Serpilip geliþsinler fidan gibi Senin benim hiç kimsenin deðil Bütün bir yeryüzünündür onlar Bütün insanlýðýn gözbebeði Ýlk kez yurdumdan uzakta yaþadým bu duyguyu Bebeklerin ulusu yok Bebekler, çiçeði insanlýðýmýzýn Ve geleceðimizin biricik umudu... Ataol BEHRAMOÐLU
| 0 | 0 | N/A
|
| THE UGLY TRUTH OF MAN KIND, DISGRACE OF HUMANITY
Under Secretary for Democracy and Global Affairs > From the Under Secretary > Remarks, Testimony, and Releases > 2004 Ending Modern Day Slavery: U.S. Efforts To Combat Trafficking in Persons Paula J. Dobriansky, Under Secretary of State for Global Affairs Remarks to the Northern California World Affairs Council San Francisco, California March 30, 2004 Good afternoon. Thank you, Jane, for that kind introduction. I’m pleased to be here at the Northern California World Affairs Council in San Francisco to speak about trafficking in persons and the efforts we have undertaken to fight this human tragedy. “As unimaginable as it seems, slavery and bondage still persist in the early 21st century. Millions of people around the world still suffer in silence in slave-like situations of forced labor and commercial sexual exploitation from which they cannot free themselves. Trafficking in persons is one of the greatest human rights challenges of our time.” These are the opening lines of the State Department’s June 2003 Trafficking in Persons Report. More and more frequently, we hear shocking and sorrowful stories about the human toll of trafficking. These are stories like that of Nina, recounted in the report. As a 19-year-old from southeastern Europe, Nina was recruited by traffickers supposedly to work as a waitress. She was raped, beaten, drugged, and forced into prostitution. After a daring escape, her trafficker hunted her down and kidnapped her. Taken into custody during a police raid, Nina agreed to be a witness against her trafficker. The police officer assigned to protect her gave away her location and her trafficker threatened her life. At the trial, she was forced to sit next to those who terrorized her and was insulted and humiliated by the judge and defense counsel. Her pimps were found guilty but released on appeal. For her own survival, Nina has fled to another country and assumed a new identity. Our trafficking report documents the case of Uzma, a girl who was trafficked from South Asia to a Middle Eastern country to work as a domestic employee. Her employer took her papers, beat her regularly, and gave her little food. Male relatives began sexually abusing her and then took her to hotels, forcing her to have sex with up to 10 men over the course of a few days. She was locked in the house and escaped only when a young boy opened the door. She was picked up by police, who ordered her employers to send her back to her country. The employers sent her back, but only after three more days of prostituting her. These are just two of the hundreds of thousands of tragic stories of human anguish that result from trafficking in persons. Each year an estimated 800,000 to 900,000 human beings -- mostly women and children in search of a better life -- are bought, sold, or forced across international borders. President Bush took direct aim at this abominable trade in his address to the United Nations General Assembly last September. Speaking before the world leaders and the diplomatic community, he said, “There’s a special evil in the abuse and exploitation of the most innocent and vulnerable. The victims…see little of life before they see the very worst of life -- an underground of brutality and lonely fear. Those who create these victims and profit from their suffering must be severely punished…and governments that tolerate this trade are tolerating a form of slavery.” Trafficking in persons is not just a human rights abuse that occurs in far away places. It happens here in America -- even right here in San Francisco. This January, an effort by the U.S. Attorney’s Office in San Francisco, in coordination with the Department of Homeland Security and other law enforcement agencies broke up a San Francisco prostitution ring of six brothels. Ten women were found at various locations in suburban homes. All had been smuggled into the country from Asia and forced to work as prostitutes. Federal agents also found large amounts of cash and evidence of a larger sex trade conspiracy. Separating young women and children from their families and friends and forcing them into involuntary servitude -- including some of the most horrendous and terrifying work one can imagine -- is truly a modern day form of slavery. A strong desire to stop these egregious human rights abuses and terrible crimes prompted the U.S. Congress to act by passing the Trafficking Victims Protection Act in 2000. This law seeks to ensure just and effective punishment of traffickers, and provide for protection of trafficking victims. It also recognizes that previously existing legislation and law enforcement in the United States and other countries was inadequate to deter trafficking and bring traffickers to justice. Before 2000, no comprehensive law existed in America that penalized the range of offenses involved in trafficking. Instead, even the most brutal instances of trafficking were often punished under laws that also applied to lesser offenses, so that traffickers typically escaped the full punishment they deserved. The Act asserts that “Trafficking in persons is a modern form of slavery, and it is the largest manifestation of slavery today.” It describes the scope of the trafficking problem. Approximately 18,000-20,000 women and children are trafficked into the United States each year. The United States is both a transit and a destination country, but not a source country. Worldwide, the annual number of victims is closer to one million. Many of these individuals are trafficked into the sex trade, often by force, fraud, or coercion. Consequently, commercial sexual exploitation has rapidly expanded over the past several decades. But trafficking is not limited to such commercial sexual exploitation -- it also includes forced labor and involves significant violations of human rights and public health and safety standards worldwide. The Trafficking Victims Protection Act takes into account that traffickers primarily target women and girls, who are disproportionately affected by poverty, the lack of access to education, chronic unemployment, discrimination, and the lack of economic opportunities in their countries of origin. Traffickers frequently lure women and girls into their networks through false promises of decent working conditions at relatively good pay as nannies, maids, dancers, factory workers, restaurant workers, sales clerks, or models. Their victims are often young girls in the prime of their lives who aspire to a better life, or who perhaps want to earn money to support their families back home -- only to be forced into utter misery by wicked, degenerate criminals. Traffickers also buy children from poor families and sell them into prostitution or into various types of forced or bonded labor. These criminals typically transport their victims from their home communities to unfamiliar destinations, including foreign countries, far away from family and friends, religious institutions, and other sources of protection and support, leaving the victims defenseless and vulnerable. They commonly threaten their victims or the victims’ families with physical harm should they attempt to escape. There is another ill effect to trafficking in persons that goes beyond the misery of the victims. It is increasingly apparent that this criminal enterprise is linked to other forms of criminal activity, and is a destabilizing force in nations where it goes unchecked. As Deputy Secretary of State Armitage noted last year at an international conference we hosted on trafficking in persons, “This is an industry that already brings the hardened criminals running it some seven billion dollars a year, a business so lucrative that our intelligence community estimates it will outstrip the illicit trade in guns and narcotics within a decade.” This has a deeply corrupting influence on government and other institutions in affected areas and can contribute to a corrosive, self-reinforcing cycle of expanding corruption and increased trafficking in persons and illicit materials. In January, Secretary of State Colin Powell participated in a Russian-sponsored conference on trafficking in persons in Moscow. He observed that, “Governments and organizations of civil society must fight corruption, for corruption is the knob that opens the door to trafficking.” There is a clear link between poor governance and instability and problems like trafficking in persons, which flourish where institutions are weak. The Bush Administration believes that all Americans and all nations should agree that trafficking is a disgrace that demands urgent action. Since the outset of this Administration, we have taken aggressive moves to check and ultimately to eliminate this modern day form of slavery. In accordance with the Trafficking Victims Protection Act, President Bush created a cabinet-level Interagency Task Force on Trafficking in Persons more than 2 years ago. This group sets our policies and programs in the fight against trafficking and ensures that the many different parts of the Executive Branch work in unison to achieve progress. My boss, Secretary Powell, chairs the task force. Other participants include the Attorney General, the head of the Central Intelligence Agency, the Secretary of Health and Human Services, the Secretary of Labor, the Administrator of the U.S. Agency for International Development, the head of the Office of Management and Budget, and the President’s National Security Advisor. Subsequent to its founding the Secretaries of Defense, Homeland Security, and Transportation have become involved. This task force is critical. Cabinet-level officials come together to identify needs, priorities, and specific actions. They spotlight the issue of trafficking in persons, and ensure that the issue is addressed in the most efficient and forceful manner. Coordination among all participating agencies is key. In February 2003, President Bush also signed a National Security Presidential Directive on trafficking in persons -- the first ever of its kind. In it, the President requires all relevant Executive Branch agencies to create a strategic plan to advance America’s fight against trafficking in persons. The directive also instructs agencies to collaborate and coordinate to ensure good communication and sharing of information and resources. This is important to avoid duplicating efforts and to identify and fill gaps in programs and planning. The directive characterizes prostitution as an “inherently harmful and dehumanizing [activity that], contribute[s] to the phenomenon of trafficking in persons, as does sex tourism, which is an estimated $1 billion per year business worldwide.” Congress has done its part to curtail any role Americans may have in this by allowing for the prosecution of U.S. citizens who patronize the sex tourism industry overseas. This was recently put to use in the apprehension of a U.S. citizen in Cambodia who was engaging in sex tourism with juvenile victims -- namely two Cambodian boys aged 10 and 13. The Cambodian police agreed to drop their charges against the man so he could be deported and tried here in the U.S. He has since plead guilty, and under the provisions of the law, could potentially serve a maximum sentence of thirty years for each offense and pay a fine of $250,000. The Trafficking Victims Protection Act calls upon the Executive Branch to create an Office to Monitor and Combat Trafficking in Persons at the State Department. The Office was set up in October 2001 and reports directly to the Under Secretary for Global Affairs. Each year, the office coordinates the writing and release of a comprehensive report on trafficking in persons. This requires input from all of our diplomatic posts, which work with foreign governments, media, non-governmental organizations, and international organizations to gather information. Every nation in the world that has a significant number of trafficking cases is assessed for the willingness of its government to take action to monitor and eliminate trafficking. Specifically, the report assesses countries’ actions in three areas: prevention, protection of victims, and prosecution of criminals. Our report divides countries into three tiers. Tier one includes nations that have a significant number of trafficked persons and have undertaken efforts to fight trafficking in all three areas with a large measure of success. The second tier includes countries that have made some efforts to bring themselves into compliance with some of the standards laid out by Congress. Tier three countries neither satisfy the minimum requirements nor demonstrate the desire to do so. Last year, there were 15 countries on tier three. These include nations with poor human rights records like Burma, Cuba, and North Korea, but also U.S. friends and allies like Belize, Greece, and Turkey. The report has already been successful in encouraging countries with trafficking problems to take concrete steps. Last year, countries listed on tier three were potentially subject to sanctions requiring the loss of most non-humanitarian and non-trade-related assistance from the U.S. This could have meant the loss of U.S. military aid, educational and cultural assistance, and support from the World Bank and the International Monetary Fund. This approach yielded results -- a number of countries on Tier 3 acted quickly once the report came out. Belize, the Dominican Republic, Greece, Turkey, and six other nations were reassessed as Tier 2 countries as a result of their efforts after initially being placed on Tier 3. But the trafficking issue is not just an issue for foreign governments. The United States is not a source nation for trafficking victims, who tend to come from places with large numbers of young people looking to move elsewhere for opportunity. It is, however, a transit point and destination for trafficking victims. This is true in many places across the country, including the Bay Area, where women have been enslaved and forced to play a role in illegal commercial sexual exploitation. Domestically, we are fighting this scourge through a number of different means. With the active involvement of Attorney General John Ashcroft, the Department of Justice has significantly increased federal trafficking prosecutions. There have been 83 convictions or guilty pleas since an aggressive anti-trafficking initiative was launched March 2001. In January 2004, there were 344 open investigations of trafficking. Thanks again to the Trafficking Victims Protection Act, those found guilty of trafficking crimes face significantly increased jail time -- up to 20 years in prison from the previous maximum of 10 years for many infractions, and up to life imprisonment under certain circumstances. As part of our anti-trafficking efforts, we also seek to assist the victims of trafficking. It is crucial that they be treated as innocent victims of crime -- not as criminals. After entering the United States, victims are usually not in possession of passports or visas. In the past, many victims were hesitant to seek help from the authorities for fear of deportation, as they were in the country illegally. A special T-visa has been created to allow those freed from trafficking to remain here for up to 3 years, with the chance to apply for residency. To date, 448 victims have received these special visas. Furthermore, the Department of Health and Human Services has been working to facilitate the provision of services and assistance to victims -- the same assistance that is currently provided to refugees. Worldwide, we are carrying out a $74 million program to fight this form of slavery directly. This global effort includes support for rehabilitation and work training centers for victims; special housing shelters for victims; law enforcement training programs; legal reform assistance; information and awareness campaigns; voluntary repatriation for displaced victims; and special training for immigration officials, medical personnel, and social workers regarding the treatment of victims. We are also supporting existing effective initiatives like the Southeast European Cooperative Initiative (SECI). This is a law enforcement cooperation program that enables 12 Balkan nations to work together with each other and with the United States and other countries. It recognizes that transnational crime requires transnational cooperation in law enforcement. The Bucharest-headquartered organization has played a key role in sharing information and combating trafficking cases in a region where the effects of conflict, ethnic cleansing, and the forced displacement of approximately four million people have taken a massive human toll and led to conditions that are conducive to trafficking. Recently, SECI was instrumental in stopping a notorious trafficking kingpin, Dilaver Bojku, who was convicted in December 2003 for his role in enslaving more than 100 women. SECI played an important role in coordinating the activities of numerous law enforcement agencies that enabled the Macedonian police to catch Bojku. When he later escaped from prison, SECI put up a reward and took other steps that led to his recapture in Bulgaria. SECI also helped establish a witness protection program for those who might face retribution for testifying in the case. This capture came on the heels of another successful SECI project. In September 2003, SECI coordinated Operation Mirage, which involved 12 different countries. The operation apprehended 207 suspected traffickers, of which 31 have already been convicted. Last summer, we held a conference in Washington, D.C. to take stock of SECI’s progress against trafficking in persons in southeastern Europe, and we are currently looking at similar cooperative efforts in other regions of the world, including the Pacific Rim. We also held a conference in February 2003 on “Pathbreaking Strategies in the Fight Against Sex Trafficking.” More than 120 nations were represented in Washington for the event, which raised international awareness about this issue, and allowed participants to compare best practices in combating trafficking in persons. While there is still much work to do, all of these efforts have led to progress. The trafficking report we issue each year has resulted in many nations addressing seriously this egregious human rights abuse and crime, which in the past has not received the high-level attention it deserved. South Korea, for example, took bold action after being listed as a tier three country in the first trafficking report. Today, South Korea is listed on tier one after undertaking significant and effective efforts to combat trafficking in persons over the last 2 years. Cambodia is another country that has made progress, although there is still much work to do. Last year, the Cambodian Government arrested numerous traffickers. This included the prosecution and incarceration of a brothel keeper and her son, who had a long history of offering enslaved children to pedophiles with the full knowledge of local authorities. Six other ringleaders were convicted as well. There are other signs of progress domestically and around the world. When people learn of this modern-day slavery, they often ask what they can do personally to help in the fight. Awareness is often the first and most significant step to combating trafficking. Many people have no knowledge of this human rights abuse and egregious crime. Some have misperceptions of the true nature of illegal commercial sexual exploitation and other forms of servitude to which trafficking victims are subjected. Americans who travel abroad can play an important role in raising the visibility of this issue, and encouraging citizens of other nations to do their part in ending trafficking. They can also assist in education -- especially in rural communities -- about the ways in which traffickers mislead and coerce would-be victims. Some state legislatures are enacting laws that deal specifically with trafficking in persons by defining the offense and providing for strict penalties. Texas and Washington state have already passed laws, and legislation is pending in Arizona and California. You can encourage your state legislators to take action. When I have met with groups of state legislators who come to Washington, D.C., they frequently express a strong interest in this issue. Non-governmental groups like the Salvation Army, the International Justice Mission and the Sage Project, among others, do much to help end trafficking by supporting shelters and other forms of assistance for the victims of trafficking. Sage is located right here in San Francisco and has a trauma and recovery center that serves the specific needs of trafficking victims. These efforts are essential not only in helping victims begin to build a life, but in providing a source of hope and encouragement to those who have not yet been freed from slavery. Trafficking in persons causes immeasurable human misery around the globe. Secretary Powell wrote last summer that what we are dealing with is “modern day slavery and slave trading.” He said that “It is appalling that in the 21st century hundreds of thousands of women, children, and men made vulnerable by civil conflict, dire economic circumstances, natural disasters, or just their own desire for a better life are trafficked and exploited for the purposes of sex or forced labor. The deprivation of a human being’s basic right to freedom is an affront to the ideals of liberty and human dignity cherished by people around the world. The President, members of Congress, and I share a commitment to end modern day slavery.” I encourage those of you here today to join us in the fight to bring about the demise of this unconscionable activity.
| 0 | 0 | N/A
|
| CHILD EXPLOTATION
Trafficking is a violation of fundamental rights.Trafficking in children is a global problem affecting large numbers of children. Some estimates have as many as 1.2 million children being trafficked every year. There is a demand for trafficked children as cheap labour or for sexual exploitation. Children and their families are often unaware of the dangers of trafficking, believing that better employment and lives lie in other countries.Child trafficking is lucrative and linked with criminal activity and corruption. It is often hidden and hard to address. Trafficking always violates the child’s right to grow up in a family environment. In addition, children who have been trafficked face a range of dangers, including violence and sexual abuse. Trafficked children are even arrested and detained as illegal aliens.Some facts:* UNICEF estimates that 1,000 to 1,500 Guatemalan babies and children are trafficked each year for adoption by couples in North America and Europe.* Girls as young as 13 (mainly from Asia and Eastern Europe) are trafficked as “mail-order brides.” In most cases these girls and women are powerless and isolated and at great risk of violence.* Large numbers of children are being trafficked in West and Central Africa, mainly for domestic work but also for sexual exploitation and to work in shops or on farms. Nearly 90 per cent of these trafficked domestic workers are girls.* Children from Togo, Mali, Burkina Faso and Ghana are trafficked to Nigeria, Ivory Coast, Cameroon and Gabon. Children are trafficked both in and out of Benin and Nigeria. Some children are sent as far away as the Middle East and Europe.Sexual exploitationSexual activity is often seen as a private matter, making communities reluctant to act and intervene in cases of sexual exploitation. These attitudes make children more vulnerable to sexual exploitation. Myths, such as the belief that HIV/AIDS can be cured through sex with a virgin, technological advances such as the Internet which has facilitated child pornography, and sex tourism targeting children, all add to their vulnerability.* Surveys indicate that 30 to 35 per cent of all sex workers in the Mekong sub-region of Southeast Asia are between 12 and 17 years of age.* Mexico’s social service agency reports that there are more than 16,000 children engaged in prostitution, with tourist destinations being among those areas with the highest number.* In Lithuania, 20 to 50 percent of prostitutes are believed to be minors. Children as young as age 11 are known to work as prostitutes. Children from children’s homes, some 10 to 12 years old, have been used to make pornographic movies.
| 0 | 0 | N/A
|
| VICTIMS OF HUMAN TRAFFICING IN TURKEY
Meltem Günay - Vatan Newspaper 101 victims of trafficking are rescued 157 Helpline for victims of human trafficking; the hope for women who are forced to prostitution in Turkey has been established 2 years ago. Until then, it has rescued 101 women from human trafficking sector. IOM Turkey Office, Head of Media Relations Selin Arslan mentioned that ‘the big percentage of the people calling the help line are men who are customers of these women, I think they have a guilty conscience.’ The calls from customers rescue trafficked individuals There is a new way to be rescued, from especially for the women who are taken from Soviet countries, by being deceived and forced to work as prostitutes. 157 Helpline for trafficked individuals has become a hope for trafficked women. Since 23May 2005 101 women has been rescued by the 157 Helpline. IOM Turkey Office Head of Media Relations Selin Arslan claimed that Turkey is seen as the country of opportunities by the people who live in Soviet countries said; when women who earn 30 dollar in their home country they come to Turkey to earn more and they face with human trafficking, they are forced to prostitution by being deceived and threat. Even when they try to escape they don’t have chance. % 86 percent of the women who are victim of trafficking are usually put into this situation by the people who have personal relations with. 157 Helpline has been established to rescue these women. The aim of helpline provides a connection between the trafficked individual and police and gendarmerie. The helpline is reachable everyday 24 hours and the operators in 157 Helpline can provide assistance in Russian, Roman, English and Turkish. They are always under control Mrs. Arslan who claimed that women who work in prostitution sector are forced to work like slave and are very strictly under control says‘ the number of women who is able to reach us is very low. They can only call when they are alone or when they escape from the traffickers who sell them. It’s the only time that they are able to call us and want help. There are also women who want help from their customers or customers who have a guilty conscience and call us. They are accommodated in the shelters Mrs. Arslan, who said that rescued trafficked individuals locate in the shelters, in Ankara and Istanbul; and they are taken psychological support, said “If the victims want to return their home country, we work with the embassies. Victim goes to the airport with the police, the officers from IOM and shelter; and the trafficked individuals are escorted to the aircraft until they board. If she wants to stay at Turkey, she has chance to take humanitarian visa to the victim for six months. In this period, victim has a work permit too. If there is vital risk in returning to her country, she can be transferred to another country”. They keep quiet in order to not to be excluded Mrs. Arslan also mentioned that victims after return to their home countries never tell about their stories and Mrs. Arslan said that La Strada which is one of the most active organizations in Moldova, its one of the surveys of 900 persons indicated the reason why the victims never talk about their stories. In the survey, the question “Do you accept a victim of human trafficking as a family member?”, the % 48 of men and %43.6 of women told that they do not accept them as a family member and % 41 of men and % 33.7 of women also do not accept the trafficked individuals as their friends. Thus, trafficked individuals keep quiet in order to not to be excluded. They don’t give up the traffickers and that encourages the trafficker to continue to do this. They said “Your debt will be finished in a month”, but it had never finished (Victim is 21 years old and from Moldova) I met with a man in Chisinau through my girl friend. During the meeting, I had a girl friend with me too. He said us we could earn more money as a waitress. By taking the risk of traveling to another country, we accepted the offer because of the difficulties to earn money in Moldova. He arranged our passports and tickets. We were met in airport. We went to a hotel in Kuşadası. Some men who we met in the hotel said us, we owed to the travel expenses to them and they wanted us to pay back this amount. Furthermore they said us that we had no other choice but to be involved in prostitution to pay back this amount and they threatened us. They told us we could pay our debt by this way in a month. Escaping from them is nearly impossible. We had to accept. But a month later nothing has changed. Moreover, the pressure on us and the threats was rise. While we were making escape plan, calling helpline in my home country cross my mind. I called La Strada’s line. They said me; I should call 157 Helpline in Turkey. I called 157 helpline and described our location and situation. With in an half an hour policemen came and rescued us with two more girls. Country of Origin (2006) Moldova Russia Ukraine Kyrgyzstan Uzbekistan Azerbaijan Georgia Bulgaria Belarus Armenia 50 28 27 24 13 6 2 2 1 1 Country of Origin (2006) 14 to 17 18 to 24 25 to 30 Over 30 9 89 39 15 You can’t make a good profit in Istanbul you are suitable for Ankara (Victim, 23 years old, fromUkraine) I have 1.5 years old daughter. After I divorced from my husband I started living with my mother, but because of unemployment, me and my mom were suffering from extreme poverty. One man had told one of my girlfriends that we could work in Turkey as waitresses. It was hard for us to find food. I could go to Turkey to earn money and look after my mom and daughter. I met with the man that my friend told me and he helped me to come to Turkey. A man welcomed us in Istanbul Airport then he took us to shopping. He bought light yellow dresses. When we asked what he was doing, he said we owed him money, so we had to work as prostitutes in order to pay back our loan. We didn’t accept and when we start to cry and shout, he beat us and threatened to kill us. But they couldn’t sell us to anyone in Istanbul and they said we weren’t suitable for Istanbul and took us to Ankara. They sold us to men in Ankara. We were seeking for a way to escape but we had no way. My friend called her boyfriend in Ukraine and wanted help. He told us to call 157 Helpline. We called 157 Helpline and requested help. Police came and rescued us from the hotel. Request for assistance is mainly from Istanbul Request for assistance is mainly from Istanbul. Istanbul is a hot spot city as a port of entry point and high percentage of trafficked individuals rescued in İstanbul too. Antalya, İzmir, Trabzon and Ankara follow Istanbul in number of rescued trafficked individuals. The nationalities of women who have been forced into working in prostitution sector in Turkey are mostly Moldovan.
| 0 | 0 | N/A
|
| ARKADASIMIZ KARDELEN'DEN GELENLER. TESSEKKUR EDER
ANA-BABA OLMANIN TEMEL ILKELERI Kimse kimseye yasamayi ögretemez. Çocugunuza hayati hazir bir reçete olarak sunamazsiniz. Çocugunuzun hayat yolunu çizemezsiniz, ona ancak kendi yolunu çizebilecegi bir harita verebilirsiniz. Çocugunuzun yetiskinliginde size gösterecegi ilgi ve yakinlik, sizin kendi anne-babaniza gösterdiginizden fazla olamaz. Buna mezarlik ziyaretleri de dahildir. Sevginin büyükten küçüge, sayginin küçükten büyüge yönelecegi dogru degildir. Büyügün küçüge gösterecegi saygi, küçüge saygili olmayi ögretir. Çocuga saygi demek, onun bagimsiz bir varlik oldugunu kabullenmek demektir. Fazla sevginin çocugunuza zarar verecegini düsünmeyin. Sevginin fazlasi zarar vermez. Zararli olan yanlis sevgidir. Çocugunuza birçok seyi sartli olarak verebilirsiniz. Ancak sevginiz “sartli” degil, “kayitsiz sartsiz” olmalidir. Çocugunuz en çok, sevgiyi hak etmedigini düsündügünüz sirada sevgiye ihtiyaç duyar. Çocuklariniza vereceginiz en degerli hediye ilgi ve zamaninizdir. Çocugunuza canli hayvan (kedi, balik, kus, köpek) alin. Bir canliyla iliski, onda sevgi ve sorumluluk duygularini sözlerle saglanamayacak ölçüde gelistirir. Ender durumlar disinda, anne-baba daima ayni tarafta olmalidir. Böylece çocuk, anne-babanin zaaflarindan yararlanmak gibi bir yola basvurmayi ögrenmez. Hosgörü, çocugunuzu sizin istediginiz gibi davranmaya isteklendirir. Hosgörü, karsimizdakini istedigimiz gibi olmaya zorlamak degil, kendi istedigi gibi olmasina imkan vermektir. Hosgörü ile büyüyen çocuklar, sabirli ve hosgörülü olmayi ögrenirler. Anne-baba olmanin en zor tarafi, bir seyin nasil dogru yapilacagini bildigi halde, yanlis yapilmasina sabir göstermektir. Amaçlar, ugurlarinda adim adim çaba harcanirsa ve düzenli olarak o yönde gayret gösterilirse gerçeklesir. Mutlu ve saglikli çocuklar yetistirmek bilinçli bir zaman yatirimi gerektirir. Çocugunuza ögüt vereceginize ona örnek olun. “Kibarlik, vericilik ve dürüstlük” ancak yasanarak ögrenilir. Örnegin, bir saticinin size fazla verdigi para üstünü mutlaka çocugun önünde geri verin. Erkek çocuklarin babalarini, kiz çocuklarin annelerini örnek aldiklari görüsü dogru sayilamayacak kadar “genel” bir görüstür. Çocuklar sicak, yumusak ve verici yetiskinleri kendilerine örnek alirlar. Çocugunuza degerlerinizi benimsetmek istiyorsaniz, az kizin ve yumusak olun. Hata yaptiginiz zaman bunu kabul edin ve dile getirin. Çocugunuza karsi yaptiginiz bir davranisiniz sizi üzüyorsa ondan özür dilemekten çekinmeyin. Çocuk anne-babanin görülen birçok özelligini aldigi gibi, gözle görülmeyen özelliklerini de alir. Çocugunuzun mizacindan memnun degilseniz, kendinizin ve esinizin ayni yastaki durumunu sorusturun. Sasilacak benzerlikler bulacaksiniz. Çocugunuz bagimsiz bir birey olacaktir. Onu sizin kisiliginizin degerlendirilecegi bir karne gibi görmekten vazgeçin. ************************************* BEBEKLIK VE ÇOCUKLUK Bebekler kendilerine gülünmesinden ve kendileriyle yumusak bir sesle konusulmasindan mutlu olurlar ve algilari gelisir. Bebeginize gülün ve onunla konusun. Bazi anne-babalar bebeklerin zekasini gelistirebileceklerini düsünürler. Yatak çarsaflarinin renkli ve desenli olmasi gibi seyler bebegin algisinin gelismesi için yeterlidir. Bunun ötesinde çocugunuzun zekasini gelistiremezsiniz. Çocugunuzu zorlamayin. Bebeginizin dis çikartirken, yürümeye ve konusmaya baslarken, huysuz olacagini kabullenin. Bebekler gelisimlerinin her asamasinda huzursuz ve çekilmez olurlar. Çocugunuzun televizyon sebebiyle geç yatmayi aliskanlik haline getirmesine izin vermeyin. Atalarimiz “Uyusun da büyüsün” demisler. Bugün dogru söylediklerini biliyoruz. Büyüme hormonu gece uykuda salgilanir. Geç yatan çocuklar sagliksiz olur. On iki yasina kadar çocuklar kisin en geç 21.00, yazin 22.00’de yatmalidir. Yemek konusunda çocugun üstüne fazla düsmeyin. Onun da özel tercihleri olabilecegini kabul edin. Çocugunuz önündeki yemegi yemekte zorlaniyorsa, tabagi bitirmeye mecbur etmek yerine, yarisini yemesini isteyin. Belki yarim tabak eksik yemek yer, ancak adina “uzlasma” denilen ve hayati yasanilir kilan bir özellik kazanma yolunda önemli bir adim atar. Oyun oynayarak, komiklik yaparak yemek yedirmeyin. Aksi takdirde yemek saatinde özel ilgi bekler. Hela terbiyesi büyük ve küçük çisi için ayri ayri varolmaz. Iki yasina gelen çocugun annesi iki gece uykusuz kalmayi göze alirsa bu is çözülür. Çocugunuza okumayi okula baslamadan ögretmek için denemede bulunun, ancak asla zorlamayin. Çocugunuza okul öncesi ögretmek istediklerinizi oyunla yapin. Zevk aliyorsa devam edin, istekli degilse birakin. Sayilari ögrendikten sonra çocugunuza harçlik verin. Tasarruflarini tesvik edin. Çocugunuza paranin degerini ögretin. Her konudaki alim kararinin öncelikle “ucuz” veya “pahali”likla degil, alinacak nesnenin bu paraya “deger” veya “degmez” olusu ile ilgili oldugunu anlatin. Çocugunuzun harçligi ile yaptigi harcamalari yönlendirin, ancak karsi çikmayin. Yanlis yapmadan dogrunun bulunamayacagini unutmayin. Haftalik alisverisinizi çocugunuzla yapin ve taleplerini ****ilmadan ve dürüst olarak cevaplandirin. Böylece çocugunuza “para gerçegi”nizi yasatarak ögretmis olursunuz. Bes yasindan baslayarak çocugunuza günlük program yapin. Sekiz yasindan baslayarak programda onun fikirlerine yer verin. On yasindan baslayarak birakin programini kendisi yapsin. Günlük program ders ve sorumluluklarin toplami degildir. Programin içinde eglenme, dinlenme, okuma, televizyon seyretme ve sosyallesmenin yer almasini tesvik edin. Çocugunuza **** **** ders çalismasi gerektigini hatirlatmaktansa, yaptigi günlük programi televizyonun yanina asmasini isteyin. Küçük çocugunuzu asla direksiyona oturtmayin, araba kullanirken kucaginiza almayin. On iki yasina gelmeden çocugunuzu arabanin önüne oturtmayin. Araba hareket halindeyken çocuk arkada ve bagli olmalidir. Alti yasina kadar çocuklar, arkada iki koltuk arasinda ayakta durmaya bayilirlar. Bir kaza sirasinda en büyük zararin arkada, ortada oturana ve durana geldigini hep hatirlayin. Çocugunuzu yaz okullarina gönderirken çok dikkatli olun. Yaz okullarinin büyük çogunlugu, vaat edilenlerin aksine çocuklarin kendi haline birakildigi yerlerdir. Yaz okullarinin çogu, çocuga yasinin ötesinde cinsel egitim vermeye yarar. Çocugunuzun gittigi yaz okulunu **** **** ziyaret edin, aksakliklari yöneticilerle görüsün. Çocugunuzun hak ettigi ilgiyi görmesinin tek yolu budur. ************************************* ÇOCUGU KABULLENMEK Çocugunuzu olmasini istediginiz gibi degil, oldugu gibi kabul edin. Böylece olabileceklerinin en iyisi olmalarina imkan verirsiniz. Çocugunuzu degistiremezsiniz. Onu ancak degisim için cesaretlendirebilir ve isteklendirebilirsiniz. Küçük çocugunuzu degistirmeye çalismak, onun üzerine oturmaya benzer. Istediginizi elde ettiginizi düsündügünüz sirada, altta kalanin enkaz oldugunu fark edersiniz. Çocugunuzun sahip olmadigi özelliklere üzülmek yerine, sahip olduklarina sevinin. Çocugunuzun yansittigi kisiligi kabul edin. Çocugunuzun yaptigi, elinden gelendir. Çocugunuzun sinirlarini kabullenin. Sizin istediginiz ve çocugunuzun yapamadigi birçok sey, gerçekte çocugunuzun elinden gelmedigi için yapamadigi seylerdir. Çocugunun “çok akilli, ama tembel” oldugunu düsünen anne-babalarin çogu ya birinci, ya ikinci yargilarinda yaniliyorlardir. “Çok akil” mutlaka herhangi bir alanda çocugun ortaya yasitlarindan çok farkli bir sey koymasina imkan verir. (Iste size çocugunuzun çok akilli olup olmadigini sinayacak bir ölçü) ************************************* OYUN - OYUNCAK Hangi yasta olursa olsun, çocugunuzla oynadiginiz oyunlari kaybedin. Çocugunuzun “yenile yenile yenmeyi ögrenecegini” düsünüyorsaniz yaniliyorsunuz. Çocuklar yenildikleri zaman daima oyuna ilgilerini kaybederler. Çocugunuza pahali elektronik oyuncaklar almak isteginiz zaman iki kere düsünün. Bozar diye oynamasina izin vermediginiz zaman, hem sevincini, hem girisimciligini engellemis olursunuz. Pahali elektronik oyuncaklar büyük çogunlukla kullanisli oyuncaklar degildir. Çünkü verdikleri ilk sevincin ötesinde birçok ****inti getirirler. ************************************* ILETISIM Küçük çocugunuza bir sey söylerken, diz çökerek onunla ayni hizaya gelmeye çalisin. Sizinle isbirligi yapmaya daha istekli oldugunu göreceksiniz. Çocugunuzun her yasta anlattigini, ****intidan patlasaniz bile can kulagiyla dinleyin. Söyleyeceklerini bilseniz bile çocugunuzu iyi dinleyin. Vaktiniz yoksa bunu ona söyleyin ve sonra dinleyin. Çocugunuzun anlattiklarini dinlemiyorsaniz, bir süre sonra onun da sizi dinlemedigini fark edersiniz. Çocugunuzu yargilamadan dinleyin. Böylece onun gerçek duygu ve problemlerini ögrenme sansiniz olur. Çocugunuzun duygularina karsi çikmayin. Düsüncenin dogrusu, yanlisi olsa bile, duygunun dogrusu, yanlisi olmaz. Korkuyorum, diyorsa “Ne var bunda korkacak?” diye karsi çikmak yerine, “Demek korkuyorsun” diyerek sarilin. Göreceksiniz hem korkusunu anlatacak, hem de onu yenme sansi artacaktir. Kendisini ****intiya sokan her yasantisindan sonra, “ne sonuç çikarttigini” sorarak, “ders almasina” ve “tecrübe kazanmasina” yardimci olun. O sirada onunla asla tartismayin. Ders vermeye kalkmayin. Mutlaka gerekiyorsa bunlari daha sonra, duygulari yatistiktan sonra yapin. Çocugunuzu hatasini görmesi için zorlamayin. Böylece aradan zaman geçince gerçegi görmesini kolaylastirmis olursunuz. Çocugunuzu kendinize düsman etmek istemiyorsaniz, bir basarisizligindan sonra “Ben sana demedim mi?” demeyin. Çocugunuza emir vermeyin. Ondan isteyin. Çocugunuza bir saticidan istedigi tenzilati veya tavizi kavga etmeden almasini ögretin. Haksizliga ugradiginiza inandiginiz bir yerde, hakkinizi arayis biçiminize çocugunuzun tanik olmasini saglayin. Ona kavga etmeden ve bagirmadan haksizliklara karsi çikmanin mümkün oldugunu gösterin. Çocugunuzu dinlerken, mutlaka yüzüne bakin ve onunla göz iliskisi içinde olun. Kendisine önem verildigini hissedecektir. Çocugunuzla iddialasmayin. Yumusak bir sesle “Ben böyle düsünüyorum” deyin ve susun. Dediginizi kabul etme ihtimali artar (hemen degilse bile, biraz sonra). “Ne” söylediginizden çok daha önemli olan “nasil” söylediginizdir. Iliskiniz istemediginiz gibi gelisiyorsa, ifadenizi ve beden dilinizi kontrol edin. Iletisim kisiye degil, kisiyle yapilir. Siz konusurken çocugunuz susup dinliyorsa, bosa konusuyorsunuz demektir. Kimse duymak istemeyen biri kadar sagir degildir. Çocugunuza düsünce ve duygularini ifade etme firsati verin ve cevap veriyor diye ona kizmayin. Çocugunuza dogru bilgi verin. “Nasil olsa anlamaz”, “bunu onun iyiligi için yapiyorum” gibi gerekçelerin arkasina siginmayin. Kaybolan güven geri gelmez. Çocuklarla anlasmanin en iyi yolu, onlara iyi niyetle yaklasmaktir. Çocugunuzla aranizdaki duygusal çatisma, istemediginiz boyutlara variyorsa, “kimin hakli oldugunu” düsünmek yerine, varmak istediginiz amaci düsünün ve davranisinizi gözden geçirin. Çocugunuzun yaptigi bir seyden hoslandiginizda, bunu sebebiyle belirtin. Böylece “otomatik” tesekkür yerine, insanlari mutlu eden “özel tesekkür”e geçebilirsiniz. Bir tartisma sirasinda asla birkaç problemi birlikte çözmeye çalismayin. Konulari teker teker ele alin. Gazeteden okudugunuz haberi, size tekrar okusa da, ilgiyle dinleyin. Böylece ortak bir duygu paylasmis olursunuz. Çocugunuzun ilgilendigi konulardan, kitaplardan, müzikten zevk almaya çalisin. Iyi arkadaslik, paylasilan ortak heyecanlarla gerçeklesir. Çocuklarinizi spor, tiyatro gösterisi, diploma töreni gibi özel günlerinde yalniz birakmayin. ************************************* EGITIM Egitmek dogru tepki vermektir. Egitim dogrulari söylemek degil, dogrulari yapmaktir. Çocugunuza örnek olmaya gayret edin. Gerisi gelir. Çocugunuza vereceginiz egitimin amaci, onun sorumluluk düzeyini gelistirmek ve olgunlasmasini saglamak olmalidir. Basarili terbiye sisteminin özelligi ödüllendirici ve keyiflendirici olmasidir. Çocugunuza “aferin” demekte cömert olun. Çocugunuza size islerinizde yardim etme firsati verin. Onun için en iyi seçimi yapmis olmaniz önemli degildir. Çocugunuza seçme hakki verin. Çocuklarinizin yanlislarini degil, dogrularini yakalayin. Çocugunuza iyi sözler söylemekten ve onu övmekten korkmayin. Simaran çocuklari hayat hizaya sokar. Simartmaktan kaçinayim derken güvenini zedelediginiz çocuklara güven kazandirmak çok daha zordur. Çocuklari istediginiz yönde gelistirmenin yolu, dogru yaptiklari zaman fark etmek ve olumlu konusmaktir. “Aferin, ellerini yikadin”, “seni ders çalisirken görmek beni çok memnun etti” gibi sözler, dogrularin fark edilmesidir ve olumlu davranislarin kazanilmasi için çok önemlidir. Takdir edilen ve övülen çocuklar, anne-babalarini ve arkadaslarini takdir etmeyi ögrenirler. Atalarimiz “taç giyen bas akillanir” demisler. Çocugunuza küçük basarilari karsisinda olumlu sifatlarla yaklasirsaniz ona en büyük hazine olan, kendine güven duygusunu kazandirirsiniz. Çocugunuza ne derseniz, öyle olma ihtimalini artirirsiniz. “Tembel”, “sorumsuz”, “asi”, “inatçi” gibi olumsuz sifatlar, bu özellikleri gelistirir. Çocugunuzu hiçbir zaman baskasiyla kiyaslamayin. Önemli olan çocugunuzun kardesine veya arkadaslarina kiyasla ne kadar basarili oldugu degil, kendi yapabileceklerine kiyasla ne kadar basarili oldugudur. Çocugunuzun hatasini asla baskalarinin yaninda konusmayin. Çocugunuzu asla baskalarinin yaninda elestirmeyin. **** elestirilen çocuklar içe kapanik ve güvensiz olurlar. Çocugunuzun dis görünüs ve özellikleri ile ilgili hep olumlu sözler söyleyin. “Sisko, ciliz, göbegine bak, kemiklerin sayiliyor” gibi sözler söylemekten kaçinin. Bu tür sözler yalnizca hayat boyu sürecek bir yetersizlik duygusu yerlestirmeye yararlar. Suçlanan ve her konuda kabahat bulunan çocuklar, suçlamayi ve yalan söylemeyi ögrenirler. Çocuklarinizla asla alay etmeyin, onlari küçük düsürmeyin ve utandirmayin. Alay edilen çocuklar, utanmayi ögrenirler. Davranislar davranislari dogurur. Ne kadar hakli sebeplere dayanirsa dayansin, kizgin ve öfkeli bir tarz, çocugunuzun da ayni özelliklere sahip olmasina sebep olur. Kendinizi bu halinizle aynada görmekten mutlu olacaksaniz devam edin. Kavgacilik ve hirçinlik, sevimsiz ve daima ögrenilmis özelliklerdir. Çocugunuzda bu davranislari görürseniz, aile içindeki iliski ve örnekleri gözden geçirin. Çocuklar kizgin insanlari sevmezler. Ne kadar hakli sebeplere dayanirsa dayansin, ortada kizmaya hazir bir insan gibi dolasmayin. Kizgin oldugunuz bir sirada, hayat dersi vermeye kalkmayin. Kirginliginizi ve kizginliginizi fazla uzatmayin. Çocugunuza hiçbir zaman ve hiçbir sebeple küsmeyin. Bütün çocuklar birbirlerine benzer gibi gözükürler ama her çocugun digerinden farki vardir. Bunlari fark etmeye çalisin ve dile getirin. Çocuklarinizin çevresine çesitli vesilelerle sizin için ne kadar degerli olduklarini belirten notlar yazin. Çocuklariniza asla küfretmeyin, onlara kötü dua etmeyin. Çocugunuzun hayattan zevk almasina yardim edin. Onu mutlu eden etkinlikleri destekleyin ve bunu dile getirin. Ögrendiginiz fikralari çocugunuza anlatin. Onun size anlattiklarini can kulagiyla dinleyin. Çocugunuzun yaptigina “Bu yanlis” demek yerine, “Su bölümü iyi, acaba diger bölümü daha farkli olabilir miydi?” diye yaklasin. Yanlisini söyleyerek çocugunuzu düzeltemezsiniz. Olumsuz konusarak motivasyon artirma yöntemi tarihe karismistir. Çocugunuzu gayrete getirmek için olumlu bir tavir içinde olun. Çocugunuza olumsuz bir söz söylemeniz gerekiyorsa, sözü olumlu ve ona güveninizi belirten bir cümleyle bitirin. Tahammül edebildiginiz hatalari görmezden gelin. Hiçbir elestiriyi çocugun kisiligini hedef alarak yapmayin. Davranisi elestirin. Adama degil, topa vurun. “Tembel” yerine “ödevini neden yapmadin?”, “sorumsuz” yerine “odan toplanmamis” deyin. Çocugunuzun begendiginiz özelliklerini dile getirmek için firsat beklemeyin. Bunu baskalarinin yaninda yapmaktan çekinmeyin. Çocugunuzun basarilarini övün. Ama överken asiriya kaçmayin. Samimiyetinizden süpheye düsebilir. Çocugunuza ulasabilecegi hedefler koyun ve bunlara ulastiginda onu ödüllendirin. Çocugunuz kiz da olsa, erkek de olsa pasta, kek, ekmek, kurabiye yapmasini ögretin. Somut bir sey meydana getirmek kendine olan güven ve saygisini gelistirir. Çocugunuzu olgunlastiracak olan sorumluluk almasidir. Bunun için de hata yapilmasini göze almak ve bunu kabullenmek gerekir. Çocugunuzun okul basarisi arzu ettiginiz kadar yüksek degilse tasalanmayin, okul basarisi hayat basarisi konusunda orta derecede fikir verir. Basarili olanlar kendilerini sevenler, kendilerine güvenenler ve kendileriyle barisik olanlardir. Çocugunuza bunlari kazandirin. Çocugunuza bulundugu yastan daha büyükmüs gibi davranirsaniz, olgunlasmasina yardimci olursunuz. Çocugunuzun cinsellikle ilgili sorularina cevap verin. Cevabiniz onun sordugu soruyla ilgili olsun, bütün bildiklerinizle degil. ************************************* ALKOL-SIGARA-KÖTÜ ALISKANLIKLAR Çocugunuz büyüdügünde sigara içmesini istemiyorsaniz yaninda içtiginiz sigara miktarini azaltin, ya da en iyisi siz de sigarayi birakin. Özellikle arabada çocugunuzla birlikteyken sigara içmeyin. ************************************* KARDES ILISKILERI Çocugunuza verdiginiz ve kulak asmadigini düsündügünüz bir ögüdün onu nasil etkiledigini bilmek istiyorsaniz, kardesine verdigi ögütleri dinleyin. Kardeslerin yüzleri benziyor diye kisiliklerinin de benzemesi gerekmez. Kardesleri birbirine düsman etmenin en kestirmek yolu, onlari birbirine örnek gösterip, olumsuz yargida bulunmaktir. Kardesi ile sorununa hemen müdahale etmeyin. Çözebilmelerine veya çözemiyorlarsa çatismalarina sabir gösterin. Ikisi de bir seyler ögrenecektir. Kardesler arasinda çatisma çiktiginda biri digerini hirpaliyorsa bile hemen karismayin. Sakin bir sesle ayna tutun. “Amacin kardesinin aglamasi miydi?” deyin. ************************************* ÖDEVLERINE YARDIM Ne yazik ki, okullarda verilen ödevler çocugun boyunu asar. Ev ödevlerinde çocugunuza ölçülü bir sekilde yardimci olmaya hazir olun. Bütün çocuklarin ödev konusundaki ihtiyaçlari farkli olmakla birlikte, çocuga ev ödevinde yardim etmenin, onun yerine ödevi yapmak veya ödevi onunla yapmak olmadigini unutmayin. Ödevinde yardimci olmanin yolu çocugunuzun derse baslamasini saglamak ve onun çalisma ortamini düzenlemekten geçer. Çalisma ortamini düzenlemek için çalisma masasi çevresindeki oyuncak, poster vb. dikkat dagitici ögeleri uzaklastirin, televizyonu kapatin. Çalismaya baslarken çocugunuza yüreklendirici sözler söyleyin. Örnegin; ona geçmis basarilarindan veya ödevi bittikten sonra zevk alacagi bir etkinlikten söz edin. ERGENLIK Çocugunuza hep kendi istediklerinizi söylerseniz, ergenlik çagindan itibaren istemediklerinizi isitirsiniz. Ergenlik dönemindeki çocuklar ailelerinin baskisindan ****ayet etseler de, en büyük baskiyi akranlarindan görürler. Arkadaslarina karsi çiktiginiz zaman, çocugunuzu kendinizden uzaklastirir, onlara yaklastirirsiniz. Ona uygun görmediginiz için sevgilisine karsi çiktiginiz zaman, çocugunuz enerjisini sizinle mücadeleye yöneltir, gerçek problemleri görmesi zorlasir. Problemleri evlendikten sonra görmeye baslayinca da is isten geçer. Çocugunuzu kaybetmenin en kestirme yolu, müstakbel esine karsi çikmaktir. Çocugunuz 13 yasini geçtikten sonra, tatillerde günde birkaç saat çalistirin. Kendi is yeriniz olsa bile, çocugunuzun baskalari yaninda çalismasina imkan hazirlayin. Erken yasta çalismak, çocugunuzun insanlardan bir sey istemek ve “sinirlarin nereden geçtigini” ögrenmek konusunda, hayat boyu yararlanacagi essiz bilgiler kazanmasini saglar. Ergenlik döneminin ilk yillarindan itibaren çocugunuzu para kazanmaya tesvik edin. Gerekirse ücretini haberi olmadan siz ödeyin. Kazandigi tecrübe bütün hayati boyunca isine yarayacaktir. Resmi dairelerdeki bazi problemlerin çözümü sirasinda çocugunuzu yaniniza alin. Böylece, çok basit gibi gözüken birçok konuyu çözmek için ne kadar gayret etmek gerektigini anlar. Ergenlik çagindaki çocugunuzun telefon konusmalarina sabir gösterin. Çocugunuz tarafindan cimrilikle suçlanmak istemiyorsaniz, telefon faturalarini fazla sizlanmadan ödeyin. Faturalar sinirlarinizi zorluyorsa, bu konuyu onunla kizginliginizi kontrol ederek bagirmadan konusun ve yardimini isteyin. Ergenlik çagindaki çocugunuz için mümkünse yeni bir telefon hatti alin ve onun faturasini harçligindan ödemesi için, harçligina belirli bir miktar zam yapin. Ana-babalarla çocuklar arasindaki kusak farki sanildigi kadar derin degildir. Kusak çatismasi gibi görülenlerin çogu, saç, müzik, giyim gibi yüzeysel konulardaki farklardir. Giyim konusunun ergenlik dönemindeki çocugunuzla iliskinizi zedelemesine firsat vermeyin. Size karsi mücadele vermek zorunda kalmazsa, birkaç kere denedikten sonra uygun olmayan giyimde israr etmeyecektir. Çocugunuzun kimlik arayisina saygili olun. Bütün gençler, 20 yasini geçtikten sonra ana-babalarinin ahlaki, sosyal, dini ve politik degerlerini benimserler (aileleri tarafindan dislananlar hariç). Çocugunuzun istedigi meslegi seçmesine izin verin. Çocugunuza, en büyük mutlulugun sevdigi isi yapmak, yaptigi isi sevmek oldugunu asilayin. Çocugunuza meslegin adinin degil, yaptigi isi iyi yapmanin sayginlik getirdigini anlatin. Çocugunuza namusuyla çalisan herkese saygi duymasi gerektigini ögretin. Bunu ögretmenin yolu, bu yönde davranarak örnek olmaktan geçer. DISIPLIN-CEZA Çocugunuzla ilgili kurallari onunla birlikte koyun. Onu isin içine kattiginiz konularin, sorun olmadan çözüldügünü göreceksiniz. Kural koyarken kliselerden kaçinin. Her çocugun yapisi ve ihtiyaçlari farklidir. Kural koydugunuz konularda, çocugunuzun ihtiyaçlarini da hesaba katin. Çocugunuza ceza vermek zorunda kalirsaniz, öfkenizi kontrol edin, yumusak olun ve üzüldügünüzü ifade edin. “Sen dedigimi yapmazsan, oh iste böyle olur!” demeyin. Çocugunuza ceza vereceginiz zaman, ikinci bir kere daha düsünün. Öfkeniz geçtikten sonraki düsünceleriniz her zaman daha iyidir. Çocugunuza çok kizdiginiz zaman, tepki vermeden önce yavas yavas iki derin nefes alin. Çocugunuza hesap sormak veya olumsuz bir elestiri yöneltmek için asla yemek saatini ve masasini seçmeyin. Yemek sofrasi her zaman eglenceli bir ortam olmalidir. Ceza, neyin yapilmayacagini söyler, ödül ne yapilirsa daha iyi olacagini gösterir. Mümkün olan her durumda ödülü tercih edin. Çocugunuzun ihtiyaçlarini hesaba katmadan dile getireceginiz taleplerde, çatisma yasayacaginizi ve iliskinizin bozulacagini unutmayin. Kurallarin çok fazla veya belirsiz oldugu ortamlarda çatismalar artar. Çocugunuza ne kadar çok kural koyarsaniz, o kadar çok çatisir, kizar, disiplin sorunu yasarsiniz. Çocugunuzu ilgilendiren bütün konularda karari onunla birlikte verin. Hangi yasta olursa olsun, her firsatta çocugunuzun fikrini sorun. Düsünce ve degerler zorla benimsetilemez. Çocugunuzu bu konularda zorladikça sizden uzaklasir. Önemli buldugunuz degerler üzerinde aranizda problem yokken konusun. Problemleri çözmek için güç kullanirsaniz, çocugunuz büyüdükçe dozunu artirmak zorunda kalirsiniz. Çocugunuza verdiginiz egitim güce ve zorlamaya dayaniyorsa, bagimlilik gelisir ve olgunlasmamis bir çocuk yetistirmis olursunuz. Dövülen çocuklar, kavga, geçimsizlik ve düsmanligi ögrenirler. Güce dayanan otorite, çocuklari uzaklastirir. Bilgi ve hosgörüye dayanan otorite yakinlastirir, danisma ihtiyaci dogurur. Size yakin insanlari daha kolay etkilersiniz. Bir ana-babanin çocugunun gözünde ulasabilecegi en yüksek nokta, danisman olarak seçilmektir(fikirlerine gönüllü olarak basvurulmaktir). Bunun için her konuda ders vermekten vazgeçin. “Bir tek dogru var, o da benim söyledigimdir” tavrinda olmak, çocuklarinizi sizin dogrularinizdan uzaklastirir. Güce basvurulmayan evlerde herkes zevkle yasar, görevlerini istekle yapar, sorumluluklarini yerine getirirken zorlanmaz. Ceza, gelismeye engel; ödül, gelismeye katki saglar. YAPICILIGI DESTEKLEME Çocugun kabiliyetini körletmek için geçerliligi sinanmis formül, onun farkli bir görüs gelistirdigi durumlarda; “Sana mi kaldi?” “Dünyanin neresinde görülmüs?” “Senden baska bunu söyleyen var mi?” “Bacak kadar boyunla bunlari birak da kendi isinle ugras” demektir. Çocugunuza, cinsiyet gibi dogustan sahip oldugu özelliklerinin önemsiz oldugunu, asil önemli olanin kendi gelistirecegi özellikler oldugunu vurgulayin. Çocugunuzun kendisi olmasina izin verin. Degisik ve yeni bir seyler yapmis insanlari örnek gösterin. Farkli ve degisik fikirler ileri sürenleri çocugunuzun yaninda elestirip, kinamayin, tam tersine fikri kabul etmeseniz bile, degisikligin hosunuza gittigini söyleyin. ÇOCUKLARDAN ÖGRENMEK Egitim tek yönlü bir yol degildir. Çocuklarinizdan bir seyler ögrenme firsatini kaçirmayin. Çocuklar iyi vakit geçirmeyi çok iyi bilirler. Mesela sebepsiz yere gülerler, çünkü gülmek hoslarina gider. Siz de gülün. Çocuklar kararlilik konusunda rakipsizdir. Çocuk bir seyi isterse vazgeçmez. Çocuklar önyargisizdir. Onlara güler yüzle ve sicak bir ifadeyle yaklasan herkesi oldugu gibi kabul ederler. Çocugunuzla birlikte olun ve onunla vakit geçirin. Dünyaya onun gözünden bakmaya çalisin. Göreceksiniz daha çok gülecek, daha içinizden geldigi gibi davranacak, daha merakli, daha önyargisiz, daha kararli olacaksiniz. “Kullanma yönergesi olmadan sahip oldugumuz en degerli varlik çocugumuzdur.” Hayatla ilgili genel bilgiler çocuklarla iliskilerde çok az ise yarar. Bu sebeple birçok ana-baba, çocuk yetistirmekle ilgili temel gerçekleri ögrenip, tecrübe ve derinlik duygusu kazandiklarinda, çocuklari üzerinde birçok olumsuz iz birakmis olurlar. Bu kitapta: ana-babalarin çocuklarina; Güven kazandirmaya Hayati sevdirmeye Beceri, sorumluluk, olumlu davranislar kazandirmaya Isbirligi duygusu vermeye Kendini seven, kendiyle barisik, olgun insan kimligi kazandirmaya yönelik bir yaklasimin anahtarlari verilmektedir.
| 0 | 0 | N/A
|
| Cok yönlü düsünmek
aile sistemi icinde etki tepki yada bir sürü gelisim cocuklari ve gencleri ekiledigini düsünelim birde sistemde her birerin durumu diger biryleride etkiler sagilarimla
| 4 | 2 | When: 9/30 2:58p
In: Okul, Aile, Çevre
By: mustafaxx .. |
|
|
|
| |
|
