ÇÜNKÜ ANNEMSİN
Bendeki hayat sende başladığında Günahım daha yoktu, Sevabım yoktu. İlk çığlığımı kollarında verdim anne. Daha o ilk öpücükte. Kokunu kendime ekledim ki, Her ne yazsam Yazdıklarım biraz sensin. Hatta yazdıklarımdan çok Yaz(a) madıklarımsın. Senden aldığım hayat Şimdi yaşlanıyor Titriyor dudaklarımda. Büyümek ne tehlikeli şeymiş anne İç çekişlerime, Kimseler teselli değil artık. Kimseler açmıyor kapımı, Açmıyım diye sormuyor anne. Sana geldiğimde bağışlanandım. Şimdi büyüdüm! Kirlendim, Günahlara bulandım. Sen cenneti dilerken bana, Ben Cehennemle yan yana yaşadım. Sıradan samimi ve gerçek Bir gelecek düşlerken bizlere Kimimiz Azrailli olduk yaşamın Kimimiz kahramanı. Sıcak tebessümünü özlüyorum. Ilık nefesini, İçimi aydınlatan yüzünü. Seni düşündükçe anne; Gizli, kapalı mahzenlerim soluk alıyor. Katran bir gecede uyanıyorum. Seni düşündükçe, İnsana tekrar inanıyorum anne. Sen bana gelmeden Dağlarım vardı Yalnızlıklarımdan arta kalan. Nehirlerim vardı Kedere bulanmış Gül düştü, Güneş yükseldi, Seni düşündükçe. Seni düşündükçe Kıtalar arası ayrılıklardan, Yalancı Ve çalınmış hikayelerden kurtuldum. Ah! Anne. Sen en temiz düşlerini Bize dair kurarken, Biz seni çoktan unuttuk. Kaç hayata katıldık Ve kaç hayattan atıldık. Zehre bulanmış, Yuhalanmış, İntiharlara sürüklenmiş ömürlerden Hikayeler topladım. Bizi gerçekten tanısan, Yeniden öpebilir misin anne? Şimdilerde Birbirimize hayatlarımızı mühürlüyoruz. Tapınaklarımız Ve tapınmalarımızdan başka bir şey yok anne. Sen bereket derken. Yüksek alçakların tarihi yazıyor bizi. Şimdilerde Gökyüzüne bakamıyor anne. Geceye dokunsam, Yıldızlar içime batıyor. Temiz kalan ne varsa. Kendimden bile sakınıyorum anne Söz beni; Ateşe, Suya Ve güle çağırıyor. Kendi tarihinde kahraman olan aşklarım, Senin karşında zavallı şimdi. Aşk! Yaşanıldığında sıradanlaşıyor Yaşanılmazsa efsane.. Sen yaşayan Ve yaşanılan efsanemsin Çünkü annemsin.
| 2 | 0 | When: 12/18 3:01p
In: :)
By: meriç ayisigi |
