|
| |
|
Selam,hayatimizinikinci baharinda,dul kalan bizler,yasamaktan zevkalmak,hissetmek,sevmek,sevilmek,en önemlisi insan olarak,bütünduygulari tadabilmek,neden bizimde hakkimiz olmasin,öyleyse hepbirlikte bu kaliteli klüple elele varmisiniz?Paylasalim,güçverelim,dertler paylastikca azalir,nese ise birlikteliklerdeyasanmali.Sevgiyle kalin. N.S.
|
|
|
|
| |
|
| Forums | Topics | Replies | Last Post | 
| merhabalar
zaman zaman geçmişini unutmak zaman zaman hatırlamak isteyen ve paylaşmak isteyen arkadaşlar için .
| 1 | 3 | When: 8/18 7:06a
In: yani neden tanışmıyo..
By: g a |
| sevgili arkadaşlar ( okuyunuz )lütfen..
BİR ÖĞRETMEN DÜŞÜNÜN Kİ ÇIRPINMAKTA GELECEK NESİLLER İÇİN BİR ÖĞRENCİ DÜŞÜNÜNKİ TÜM ACILAR ONLARI BULMUŞ YOKSULLUK ARKADAŞLAR SİZDEN İSTEĞİM BU İNSANLAR EL BİRLİĞİ İLE YARDIM EDELİM.HEPİNİZE İLGİNİZDEN DOLAYI ŞİMDİDEN TEŞEKKÜRLER.EĞİTİMSİZLİK KANAYAN BİR YARA OLMASIN İYİ BİR EĞİTİM ALMAK HER İNSANOĞLUNUN HAKKIDIR. Merhaba, Öncelikle kendimi tanıtmak isterim. İsmim Dilek Tatar. Şırnak Kız Meslek Lisesi Müdiresiyim. Sizden okul olarak bir ricamız olacak. Lütfen yanlış anlaşılmasın. Kullandığınız ürünlere değil, sadece çöpe atmayı düşündüğünüz ürünlere talibiz. Örneğin kaçık çorap, kırılmış biblo, yırtılmış giyecek veya bir şeyin ambalaj kağıdı, onun kurdelesi gibi. Elinizin altında çöpe atacağınız şeylere talibiz. Sizden kullanılmamış veya sattığınız ürünleri istemiyoruz. Okulum, tam gün bir okul ve öğrencilerim genel olarak köylerden geliyorlar ve o nedenle öğle yemeği yiyemiyorlar. Onlara öğle yemeği çıkarabilmek için öğretmen arkadaşlarımla birlikte düzenlediğimiz Kermes’te sizlerden gelen materyalleri değerlendiriyoruz. Bu konuda duyarlı olursanız ve bir kişi de olsa çevrenize iletirseniz çok sevinirim. Unutmayın sizin o çöp dediğiniz şey, bir kız öğrencinin bir öğün de olsa karnının doymasına yarayacak. Şimdiden teşekkürler. İlginizden ötürü kendi adıma ve öğrencilerim adına teşekkür ederim. İlgili Kişi: Dilek Tatar Adres: Nazmiye Demirel Kız Meslek Lisesi - Şırnak Telefon: (0486) 216 17 34 e-posta: nazmiyedemirelkml@edu.tr.tc Web: nazmiyedemirelkml.edu.tr.tc NoT: YUKARIDAKİ MAİL ADRESİNDEN İRTİBAT KURABİLİRSİNİZ YARDIMLARINIZ İÇİN.
| 0 | 0 | N/A
|
| merhaba:
Bir gece yarisi ansizin caliverdiler kapimizi acimasizca.Gözlerine korku saldilar cocuklarin...hava yagmurlu, soguk ve islakti.kapiyi acip,izinsiz daldilar odalara.Ev halki saskindi..Dillerini yutarcasina suskundu.." Burasi benim"" D efolun gidin evimden." diyemedi kadin.Her yer ellenmeye didiklenmeye baslandi.her sey yerlerinden aliniyor,havaya atiliyordu,ayaklar altinda adeta cigneniyordu.Vaz gectiler sonra didiklemekten. Birileri ev halkina dönerek" Nerde kocan?" "Nerede babaniz?" diye sordu hiddetlenerek. Ciliz bir ses,belki söyledigini kendisi bile duymamisti." Bilmiyoruz." diye cevapladi, titrek bedeninin titrek sesiyle.Oyuncagi elinden alinmis,geri almak icin bangir bangir cigliklar atan bir cocugun kudurganligi ile "Babanizin nerede oldugunu bilmiyorsunuz öyle mi?" diye kükredi cocuklarin üzerine adam." Neden bilmiyorsunuz.?" diye kalin gövdesinin gölgesini düsürerek cocuklarin üstüne.Tekrar daha korkunc bir ses tonuyla tekrarladi sorusunu.Cevap yoktu...Odada adamin sesi duvarlara carparak samar gibi iniyordu cocuklarin korku dolu gözlerinin birer kara zeytin gibi asili güzelim mahsum yanaklarina." Bilseniz de söylemezsiniz ." dedi adam." Ben sizi bilmez miyim."caresizlik icinde hayiflanarak. Anne kendini toparlayarak;" def olun gidin evimden!" diyerek bagirmaya basladi.Agliyordu...hickiriklar baslamisti...avuclarinin icine aldigi basi dahil olmak üzere bütün vücudu hickiriktan sarsiliyordu...Cocuklar da aglamalariyla annelerine eslik ediyorlardi. Odayi aglamalar ve hickiriklarla sarsilmalar sarmisti.Cocuklarin annelerine sarilarak hickiriklar icinde aglamalari,anneyi cileden cikarmisti. Anne " Duymadiniz mi beni? Evimden cikin.." diye yavrularini koruma ic güdüsüyle hareket eden kücük bir sercenin cirpinislariyla kanatlandi,adamlarin üstüne. "Kocamin nerede oldugunu siz benden daha iyi biliyorsunuz.!" diyebildi ancak.Aslinda daha baska seylerde söyleyecekti ama, cocuklarina birseyler yaparlar korkusuyla susmustu. Anne susmustu,fakat apartman sakinleri annenin daha önceki caresiz cigliklari karsisinda lambalarini bir bir yakmaya baslamisti.Lambalarin yandigini,cevredeki seslerin gittikce gürlestigini, duyan Yasal Kursunlu maskeli adamlar,harabeye cevirdikleri evi apar topar terk ettiler... Gözlerinde yas, vücudu kan ter icinde uyandi anne.telasla etrafina bakindi.Kimse yoktu...Cocuklari herseyden habersiz,cennetin en lekesiz melekleri gibi üstlerindeki yorgan kaymis bir halde yataklarinda yatiyorlardi.Anne,gözyaslarini parmak uclariyla silerek kalkti.Cocuklarinin alinlarina birer anne sevgisi yüklü öpücük kondurduktan sonra,üstlerini örtüp, acik pencerenin önüne giderek gökyüzündeki yildizlara uzun uzun bakti. Aradan on yil gecmisti ama o ani hic unutmamisti. Anne caresizdi,yalnizdi, üstelik kocasizdi. Cocuklari babasiz kalmisti. Bir kac gün önceki okudugu bir gazete küpürü onu derinden yaralamisti. Yara büyüyerek göz yaslarina bürünmüs kaniyordu. Yasal kursunlu adamlarin binasinin besinci katindan atlayip intihar ettigini yaziyordu gazete. Yasal kursunlu adamlarin sefi, üzgün oldugunu, intihari önlemediklerini, yanlis bir yüz ifadesiyle muhabirlere demec veriyordu. Hayat anlamsiz, her sey bombos geliyordu anneye. Cocuklar olmazsa ne yapardi.? Nasil dayanirdi bunca aciya? Her sey uzun bir zaman dilimine yayilmasina ragmen kocasini unutamiyor, cocuklarinin babasiz kalmalarina dayanamiyordu. Yüreginin derinliklerindeki son umudunu bir gazete küpürüne kaptirmisti,her sey sanki bir anda olmustu..Var ve yok arasindaki o kücük zaman dilimi icinde. Cocuklariyla yalniz bir basina kalmisti anne,kimsesi yoktu. Yalnizlik duygusu ürkütmüstü anneyi, ici titredi,aglamasi bir kat daha artti. Kocasinin yokluguna üzülmüstü." Yürekli biriydin sen, paylasmasini cok iyi bilirdin, yenilmez bir iraden vardi...Cözülmemistin...Seninle gurur duyuyorum, cocuklarin da seninle gurur duyacak...Seninle cok mutluydum ben be adam, simdi de gururluyum." Annenin yüreginden gecenler dudaklarindan odaya yayildi, oradan acik pencereden disariya süzüldü, yildizlar karsiladi annenin yüregini. Anne basini kaldirarak yildizlara bakti.Yildizlar da anneye...Anne daha bir güclüydü kancik yalnizliga karsi, yildizlar daha parlak. Yüregi dudaginda anne,en dipteki yildiza bakarak; "Ben bir bahar yeliyim, ne olur kapama pencereni derdin bana. Bak pencerem acik. Ama ne esen bir yel kaldi,ne de pencereme gül birakan bir dost eli... Sitemim dostlara olsun,tesellim ise Bir Gün Mutlaka..."
| 0 | 0 | N/A
|
|
|
|
| |
|
