…Kim bilir belki de sonbaharla dökülen son iç döküştür?…

Hazan vurgunu düşler hazanla can bulurken ve ölü bir ruh hazanla dirilirken…

Münhani beden, müzmin ruh, melûl gözler ve naif bir beden… Son baharımdan kalacaksa hatırda bir şey… Ve kaç hatıra düşeceksem hatrına sözlerimin…

Kaç hazan nâmesi dinledi ruhum ve kaç hazan bestesi dolandı dilime… İftirakla harap gönlüme kaç hazan düşü can verdi? Son hazanda kurduğum düş kaç kez canımı aldı?… Ve bir yağmur ancak bu kadar can yakardı…

Pencereden düşen son nazarlar mıdır?... Var mıdır nasipte bir daha  kavuşmak hazana?...Düşünür titrerim… Ömürümün terennümü hazan son baharım olsun dilerim…