Bugun her gunden farkli bir gun. Her seyin daha da karmasik, arap sacina dondugu an gibi sanki. Herkes kendi kabuguna cekilmis, kendiyle ugrasiyor. Ben mi? Ben de ... evden kacmis kucuk cocuklar gibi serseri serseri dolaniyorum iste ortaliklarda. Kimi zaman ayak altinda, kimi zamanda kiyiya koseye birakilan bir nesne gibi.

Herkesin sinavinda uc yanlis bir dogruyu gotururken benim hayat mucadelemde de sadece bir yanlis butun dogrularimi goturmeye yetiyor. Yanlis olan sey ben miyim, yoksa hayat mi? Bazen bir kus olup ucmak, bir sihirbaz olup kaybolmak istiyorum. Cogu zaman kendimi hep masmavi bir denizin icinden buz gibi kumsallara uzanmis guzel bir deniz kabugu olarak hayal ederim. Sonra o deniz kabugu bir insanin ayagina batar ve o insanda deniz kabugunu alip denizin bir ucuna firlatir.

Guzel bir deniz kabugu sert bir kayaya carparak parcalanir. Gozyaslari denize karisir, kani ise kayada kalir. Geride ondan kalan tek sey onun bir hayal olmasidir ...

Hepimiz degilmiyiz ki bir hayal pesinde hayal olan ...